«Άπνοια» – Το ελληνικό σινεμά έχει «φωνή»

Το κοινό αλλά και η Ένωση Κριτικών τη βράβευσαν στο τελευταίο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ευρωπαϊκά και όχι μόνο φεστιβάλ τη συμπεριέλαβαν στο πρόγραμμα τους – η «Άπνοια» του Άρη Μπαφαλούκα, αποδεικνύει αυτό που από καιρό είχαμε ψυλλιαστεί και που μέσα στα δύο τελευταία χρόνια επιβεβαιώθηκε: το ελληνικό σινεμά έχει «φωνή» που μπορεί να ακουστεί,πέραν πάσης αμφιβολίας, και εκτός των στενών ελληνικών συνόρων.

Για το φιλμ, την έξοδο του στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας – αλλά και…όχι μόνο! – μιλήσαμε με τον art-director του φιλμ, Σταμάτη Δεληγιάννη – που μας δίνει τη δική του, εκ των έσω, ματιά στο χώρο. Διαβάστε τη συνέντευξη στον ιστότοπο της Youropia, με ένα κλικ ΕΔΩ.

To trailer της ταινίας:

Twilight series: The extensive archive

Διαπιστώνω τελευταίως ότι τα βαμπιράκια είναι πολύ της μοδός. Και κακά τα ψέμματα, η Stephanie Meyer και η εξαιρετικά δημοφιλής τετραλογία της συνέβαλαν κατά πολύ σε αυτό! Μπορεί από πολλούς φαν του είδους να θεωρείται…light, ωστόσο το «Twilight» (και οι συνέχειες του φυσικά), άμα τη εμφανίσει τους στις προθήκες των βιβλιοπωλείων και κατόπιν στη μεγάλη οθόνη…έφεραν πανικό! Πολλές πολλές (πάρα πολλές όμως!) πληροφορίες για το «φαινόμενο» μπορείτε να δείτε ΕΔΩ. Συνεντεύξεις, φωτογραφικά slide shows, videos…and more!

«The Blind Side»

Ταίνια που έχει καταγραφεί στη μνήμη των περισσοτέρων για το Oscar που κέρδισε η Sandra Bullock φέτος  (Α’ Γυναικείου Ρόλου) – αλλά και για  την μεγάλη επιτυχία της και στις λοιπές απονομές.  Νομίζω, λοιπόν,πως  ναι  μεν αξίζει  να «καταγραφεί» στη μνήμη μας, όχι όμως για τον προαναφερθέν λόγο.

Η ταινία διηγείται την ιστορία ενός νέου, του Michael Oher – μια ιστορία συγκινητική, δυνατή, γεμάτη συναίσθημα. Ο νεαρός, που μεγάλωσε στις φτωχογειτονιές, χωρίς οικογένεια και χωρίς κάποιο στήριγμα, με το μέλλον του  να φαίνεται προδιαγεγραμμένο , κατάφερε να βρει τη διέξοδο. Μετά από τη γνωριμία του με μια πλούσια οικογένεια, η  ζωή του αλλάζει για πάντα. Και η ζωή τους επίσης.

Τη συνιστώ ανεπιφύλακτα. Κοινωνικό δράμα, χωρίς ωστόσο να γίνεται βαρύ. Εξαιρετικές ερμηνείες, καλογυρισμένη – ίσως λίγο μεγάλη σε διάρκεια, όμως και αυτό δεν αφαιρεί κάτι από την ταινία. Το γεγονός μάλιστα ότι πρόκειται για αληθινή ιστορία,της δίνει ακόμα περισσότερα credits.

Όσο για τη Bullock, αν και τη θεωρώ εξαιρετική ηθοποιό – και αν και σε αυτή την ταινία ήταν για ακόμα μια φορά  πολύ καλή, νομίζω ότι το Oscar ήταν υπερβολή.  Άλλο μια καλή ερμηνεία και άλλο μια οσκαρική ερμηνεία. Ειδικά όταν συνυποψήφια είναι η Meryl Streep για την δεν-υπάρχουν-λόγια ερμηνεία της στο «Julie&Julia». Ή ακόμα και η  Carey Mulligan, του «An Education».

Movie – Πρόταση: «Αn Education»

Η ιστορία εκτυλίσσεται στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1960. Κάπου στα περίχωρα της Αγγλικής πρωτεύουσας, μεγαλώνει η Jenny Mellor.  Το περιβάλλον του σπιτιού της άκρως συντηρητικό – το ίδιο και το σχολείο που φοιτά. Όνειρο της να σπουδάσει στην Οξφόρδη. Η Jenny είναι ένα κορίτσι ιδιαίτερα ευφυές με πληθώρα ενδιαφερόντων, που την κάνουν να ξεχωρίζει από τις υπόλοιπες συνομήλικες της. Το μόνο που θέλει είναι να ζήσει μια καλύτερη ζωή, να γνωρίσει μέρη και ανθρώπους, να ακούσει μουσικές, να δει το Παρίσι…Η ζωή της αλλάζει όταν γνωρίζει τον David Goldman, έναν άνδρα αρκετά χρόνια μεγαλύτερο της – που μπορεί να της προσφέρει όλα αυτά και ακόμα παραπάνω… Κάθε νόμισμα όμως έχει δύο όψεις. Και κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τον David…Δε θα πω περισσότερα, δείτε το trailer και σας συνιστώ ανεπιφύλακτα και την ταινία!

Η σκηνοθεσία είναι του Lone Scherfig – το σενάριο των Lynn Barber και Nick Hornby. Ο Peter Saarsgard είναι πολύ καλός στο ρόλο του, ωστόσο αυτή που ξεχωρίζει είναι η Carey Mulligan που είναι εξαιρετική στο ρόλο της Jenny (ρόλο για τον οποίο προτάθηκε για το Oscar Α’ Γυναικείου Ρόλου για το 2009 – η ταινία ήταν ακόμη υποψήφια στις κατηγορίες της Καλύτερης Ταινίας αλλά και Καλύτερου Σεναρίου).