Διαδίκτυο today: Προάγεται τελικά ο παραγωγικός διάλογος;

Δεν είναι ότι θα επιχειρήσω να πάρω θέση στο παραπάνω ερώτημα, άλλωστε άλλοι – περισσότερο καταρτισμένοι – μπορούν να το κάνουν αυτό καλύτερα από μένα. Αφήστε που νομίζω ότι η απάντηση δεν είναι ακόμη ξεκάθαρη. Το διαδίκτυο, τα portal – σύμμαχοι της διαδραστικότητας αλλά και τα social media είναι υπό ανάπτυξη ακόμα.  Ωστόσο σήμερα, ήρθα αντιμέτωπη με μια μάλλον ευχάριστη έκπληξη.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Τη Δευτέρα, η Ρέα Βιτάλη ανέρτησε, στο  Protagon.gr , ένα κείμενο για την Υπουργό Παιδείας διά βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννα Διαμαντοπούλου  – και συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην κατάργηση της βάσης του δέκα. Χθες, Τρίτη, η κυρία Διαμαντοπούλου απάντησε. Όχι σε παράθυρα, όχι με φωνές, όχι κατά το σύνηθη τρόπο του τηλεοπτικού γίγνεσθαι. Απάντησε με ένα κείμενο που αναρτήθηκε στη σελίδα των «Πρωταγωνιστών».  Ασχέτως από τις απόψεις που διατυπώθηκαν, ασχέτως από το με ποια από αυτές  συμφωνείς,  είναι σημαντικός ο νέος αυτός διάλογος. Είναι σημαντικό να βλέπεις πολιτικούς να παίρνουν το λόγο κατά αυτόν τον τρόπο και να απαντούν στις διαφορετικές «φωνές». Είναι σημαντικό να βλέπεις πολιτικούς να χρησιμοποιούν τα νέα μέσα, να ζουν στην εποχή τους. Και βρίσκω άκρως ενθαρρυντικό το γεγονός ότι και στα δύο κείμενα έχει τη δυνατότητα να παρέμβει ο κάθε αναγνώστης με το σχόλιο του.

Δείτε το κείμενο της Ρέας Βιτάλη με ένα κλικ ΕΔΩ και την απάντηση της κ. Διαμαντοπούλου με ένα κλικ ΕΔΩ.

Υ.Γ. Και μιας και ανέφερα το Υπουργείο Παιδείας, δείτε το νέο site με ένα κλικ ΕΔΩ. (Το έχει και στα  [+] του «Ιnfo Diet» της «AthensVoice» της προηγούμενης εβδομάδας: «www.minedu.gov.gr. Αυτή είναι η νέα ιστοσελίδα του Υπoυργείου Παιδείας. Κόστος κατασκευής: € 150.»)

Advertisements

«Δωρεάν βιβλία με ένα κλικ στο Internet»

Δωρεάν βιβλία με ένα κλικ!

Βιβλιοφάγοι, φανατικοί αναγνώστες – αλλά και μη – μπορούν πλέον να βρουν μεγάλη ποικιλία βιβλίων και στο Διαδίκτυο και μάλιστα δωρεάν. Δεν αναφερόμαστε στις παραγγελίες εξ’αποστάσεως, αλλά σε δωρεάν online βιβλία που είτε δεν υπόκεινται σε πνευματικά δικαιώματα, είτε διατίθενται δωρεάν από τους συγγραφείς. Μερικές λοιπόν μέρες πριν, το «BHMA» είχε ένα αντίστοιχο θέμα, προτείνοντας μάλιστα αρκετές ιστοσελίδες, που μπορεί να βρεί το βιβλίο που τον ενδιαφέρει. Μεταφέρουμε λοιπόν:

Συλλογή 30.000 βιβλίων σε όλες τις γλώσσες:

www.gutenberg.org

Δωρεάν πλατφόρμα «αυτοέκδοσης», με χιλιάδες βιβλία:

www.scribd.com

Η ψηφιακή βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Tufts:

www.perseus.tufts.edu

Αρχεία ήχου με αναγνώσεις βιβλίων, για άτομα με ειδικές ανάγκες:

www.audiobooksforfree.com

Πάνω από 1 εκατομμύριο βιβλία:

www.archive.org/details/texts

Χιλιάδες κείμενα και βιβλία από πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς:

www.wattpad.com

*ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ (με περισσότερες λεπτομέρειες) με ένα κλικ ΕΔΩ

«Αν αύριο εξαφανιζόταν το Διαδίκτυο, σε τι θα αφιερώνατε το χρόνο που τώρα αφιερώνετε σε αυτό;»

Μέρες τώρα ήθελα να γράψω για αυτό το θέμα. Πριν από μερικές μέρες, λοιπόν, παρευρέθηκα στο 5ο Συνέδριο Bookcrossing. Δεν είχα ιδεά τι σημαίνει bookcrossing, δεν είχα ιδέα πως λειτουργεί (εντάξει εκτός από κάτι λίγα που είχα διαβάσει στο Internet) και κυρίως δεν είχα ιδέα τι να περιμένω. Ωστόσο πήγα και πέρασα πολύ ωραία. Και κυρίως γνώρισα το  «bookcrossing» και οφείλω να ομολογήσω πως εντυπωσιάστηκα. Από τη φιλοσοφία της όλης κίνησης, από τα παιδιά και το κλίμα μεταξύ τους, από την πολύ ωραία ατμόσφαιρα. Τελικά γίνονται δράσεις, αρκεί να τις ανακαλύψουμε! Πέρα από όλα αυτά όμως, ιδιαίτερα εκτίμησα τον παραγωγικό διάλογο καθ’όλη τη διάρκεια του Συνεδρίου. Τη 2η μέρα, το πρόγραμμα περιελάμβανε μια συζήτηση με θέμα «Βιβλίο και Internet» – θέμα άμεσα σχετιζόμενο με τα ενδιαφέροντα μου. Σε αυτή παρευρέθηκαν φυσικά οι σύνεδροι αλλά και 4 συγγραφείς (Άρης Δημοκίδης, Αλέκος Παπαδόπουλος, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Σοφία Νικολαϊδου)  που κατέθεσαν τη γνώμη τους πάνω στο ζήτημα. Και ναι ακούστηκαν πολλές και ενδιαφέροντες αποψεις και νομίζω πως ο καθένας έβγαλε τα δικά του συμπεράσματα περί συγγραφής, τέχνης, διαδικτύου – όλων μαζί και καθενός ξεχωριστά.

Αφορμή ωστόσο γι αυτό το post δεν είναι να πω τι αποκόμισα εγώ. Μετά το πέρας του συνεδρίου, διανεμήθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο του συγγραφέα Αλέκου Παπαδόπουλου με τίτλο «Αν αύριο εξαφανιζόταν το Διαδίκτυο, σε τι θα αφιερώνατε το χρόνο που τώρα αφιερώνετε σε αυτό;» Έξυπνη βρίσκω ερώτηση και δύσκολη να απαντηθεί. Το Διαδίκτυο είναι σε τέτοιο βαθμό μέρος της ζωής μας πια, που είναι δύσκολο να τη φανταστούμε χωρίς αυτό. Και δεν αναφέρομαι μόνο στην ενημέρωση. Έχω την αίσθηση πως μεγάλη μερίδα του κοινού, έχει δώσει προτεραιότητα στον υπολογιστή έναντι της τηλεόρασης – του πλέον μαζικού μέσου. Το κείμενο αυτό, το βρήκα αναρτημένο στο προσωπικό blog του συγγραφέα  (μάλιστα στην πρώτη ανάρτηση, ο Αλέκος Παπαδόπουλος περιγράφει τη δική του εμπειρία από το συνέδριο!) και σας παραθέτω τον σύνδεσμο – δείτε το με ένα κλικ ΕΔΩ.

Υ.Γ. Προσωπική εμπειρία: Ήδη «απελευθέρωσα» τα πρώτα μου βιβλία και ανυπομονώ να δω που θα ταξιδέψουν!

Υ.Γ.2. Δείτε περισσότερα για το bookcrossing ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ!

«Τα κοινωνικά δίκτυα κερδίζουν έδαφος στην ενημέρωση»

Από ότι φαίνεται η «κόντρα» μεταξύ παραδοσιακών και νέων μέσων καλά κρατεί.  Και ενώ οι συζητήσεις για την μεταξύ τους σχέση δεν φαίνεται προς το παρόν να καταλήγουν κάπου, η «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε μία έρευνα του Pew Research Center που δείχνει κατά πόσο τα κοινωνικά δίκτυα αλλά και τα blogs σχετίζονται με τα παραδοσιακά μέσα (τύπος, τηλεόραση, ραδιόφωνο) αλλά και κατά πόσο διαφέρουν από αυτά.

Δείτε το άρθρο (έρευνα) με ένα κλικ ΕΔΩ

Internet: «Χαμένοι στη μετάφραση»

Το Διαδίκτυο – και δη τα κοινωνικά δίκτυα –  έχουν καθιερώσει πλέον μία νέα «διάλεκτο».  Νέες λέξεις, εκφράσεις και συντομογραφίες  χρησιμοποιούνται συνέχεια και ακόμα και οι πιο…εξοικειωμένοι χρήστες του Διαδικτύου ψάχνουν να βρουν τι σημαίνουν! Οι περισσότερες αυτών είναι σε greeklish ή συνδυασμοί της ελληνικής με την αγγλική. Χάριν της ταχύτητας υιοθετούνται οι συντμήσεις ενώ οι εκφράσεις του προσώπου μεταφράζονται σε σύμβολα!

Η «Ελευθεροτυπία» δημοσίευσε πρόσφατα ένα άρθρο που περιλαμβάνει ένα «λεξικό» για αυτές τις εκφράσεις. Δείτε το με ένα κλικ ΕΔΩ

Bernard Poulet «Το τέλος των εφημερίδων και το μέλλον της ενημέρωσης»

Φαντάζομαι ότι οι πιο…»ψαγμένοι», το έχετε ήδη εντοπίσει και διαβάσει.  Η πολύ ενδιαφέρουσα τοποθέτηση αυτή του Bernard Poulet, σχετικά με το πως διαγράφεται το μέλλον των εφημερίδων αλλά και της ενημέρωσης εν γένει, κυκλοφόρησε το Νοέμβριο της προηγούμενης χρονιάς.  Στις 279 σελίδες του βιβλίου ο B.Poulet, πραγματεύεται ζητήματα διαδικτύου, ψηφιακής επανάστασης, της νέας αναγνωστικής συμπεριφοράς που διαμορφώνεται, τις αλλαγές στον γραπτό και όχι μόνο τύπο αλλά και πολλά ακόμη.

Μεταφέρω μια σύντομη περιγραφή:

Το Διαδίκτυο ενισχύεται, το νεανικό κοινό απομακρύνεται από το γραπτό κείμενο, επεκτείνεται η κουλτούρα του δωρεάν, γενικεύεται η πειρατεία. Ο γραπτός Τύπος εγκαταλείπεται από τους αναγνώστες και τους διαφημιστές. Όλοι μιλούν, και δικαίως, για κρίση του Τύπου. Οι ζημίες συσσωρεύονται, η βιωσιμότητα των εφημερίδων απειλείται, οι απολύσεις είναι πλέον μαζικές. Η «ελευθεριακή» ιδεολογία του Internet μας έκανε να ονειρευτούμε έναν άλλο τρόπο επικοινωνίας. Ο Bernard Poulet αποδεικνύει ότι, πίσω από την πρόσοψη της ελεύθερης επικοινωνίας, οικοδομούνται πανίσχυρα οικονομικά μονοπώλια τα οποία αντιμετωπίζουν την πληροφόρηση ως ένα προϊόν σαν όλα τα άλλα. Η ψηφιακή επανάσταση μάς κρύβει μια πολύ σημαντική ανατροπή που ξεκίνησε πριν από το Internet,αλλά γενικεύτηκε μετά: το ενδιαφέρον των σύγχρονων κοινωνιών για την πληροφόρηση διαβρώνεται χωρίς καμία αντίσταση. Ο κίνδυνος για τη δημοκρατία είναι προφανής. Το τέλος των εφημερίδων είχε αναγγελθεί από τη δεκαετία του ’90, τότε που είχε αναγγελθεί και το τέλος των βιβλίων καθώς και όλου του έντυπου πολιτισμού. Τόσα χρόνια μετά οι εφημερίδες δεν έχουν (ακόμη) πεθάνει, μολονότι κάποιοι το εύχονται, ίσως γιατί το όπλο τους, που είναι το know-how της παραγωγής, της ταξινόμησης και της ιεράρχησης αξιόπιστων πληροφοριών, παραμένει πολύ ισχυρό. Ίσως πάλι γιατί οι υλικές ιδιότητές τους, που τις συνδέουν με βαθιά ριζωμένες νοοτροπίες, τις κάνουν αναντικατάστατες. Ναι, το χαρτί φθίνει, αν και υπάρχει μεγάλος προβληματισμός κατά πόσον οι άνθρωποι, τουλάχιστον στο άμεσα ορατό μέλλον, θα μπορέσουν να απομακρυνθούν από την υλικότητα και την πεπερασμένη φύση της χάρτινης, της έντυπης εφημερίδας.Το ξεφύλλισμα της εφημερίδας έχει ένα στοιχείο καταγωγικής ηδονής.

(από το επίμετρο του Νίκου Μπακουνάκη)

Παρακάτω, μπορείτε να δείτε επίσης δύο κριτικές σχετικά με το βιβλίο αυτό:

  • Του Κώστα Μίντζηρα στο protagon.gr με ένα κλικ ΕΔΩ
  • Του Πάσχου Μανδραβέλη στη lifo.gr με ένα κλικ ΕΔΩ

News,features and training (media helping media)

News,features and training (media helping media)

Ένα πολύ ενδιαφέρον site που απευθύνεται – κυρίως – σε δημοσιογράφους. Παραδείγματα μερικών θεματικών; “Tips for successful investigative journalism”, “Fairness in journalism”, “10 tips for interviewing politicians” etc…