Long Live Blondie!

Oι Blondie είναι μια τεράστια μπάντα. Η ιστορία τους ξεκινά πίσω στο 1974 και έκτοτε έχουν διαγράψει μια μακρά και καθ’ όλα ενδιαφέρουσα πορεία! Δεκάδες τραγούδια τους έχουν γίνει hits – «One Way or Another», «Call me», «The Tide is High», «Maria», «Dreaming», «Hanging on the telephone» (και η λίστα αυτή θα μπορούσε να συνεχιστεί για πολύ ακόμα) ενώ…τι να πούμε για τα lives τους! Επιστέγασμα όλων αυτών; Μάλλον το ότι συμπεριελήφθησαν στο «Rock and Roll Hall of Fame» το 2006. Όσο για τη Debbie Harry – μόνη της αποτελεί κεφάλαιο ολόκληρο στην ιστορία της μουσικής. Performer, fashion icon για πολλές δεκαετίες και πλέον στα 66 της δε φαίνεται να χάνει διόλου από τη γοητεία και την ενέργεια της (για του λόγου το αληθές, δες εδώ). Δισκογραφικά έχουν να εμφανιστούν από το -όχι και τόσο πετυχημένο – «The Curse of Βlondie» του 2003 (αν και κυκλοφόρησαν το εξαίρετο «Live by Request» την επόμενη χρονιά αλλά και το «Greatest Hits: Sound and Vision» το 2006).

Το comeback δεν φαίνεται να απέχει πολύ…Το «Panic of Girls» σύντομα θα βρίσκεται στις προθήκες των δισκοπωλείων, φέρνοντας τους «Blondie» ξανά στο επίκεντρο και δίνοντας χαρά στους χιλιάδες θαυμαστές στους ανά τον πλανήτη! Τι κι αν έχουν περάσει 37 χρόνια από εκείνη τη μοιραία απόφαση του Chris Stein να συνεργαστεί με τη Deborah Harry. Tι κι αν έχουν περάσει 35 χρόνια από εκείνο το δισκάκι που ονομαζόταν «Blondie» (με τα αριστουργηματικά «X-Offender» και «Rip Her to Shreds»). H μουσική δε φαίνεται να υπολογίζει ηλικίες…και σίγουρα όχι το ταλέντο! Αυτή η σπουδαία μπάντα, το αποδεικνύει και live αλλά και studiακώς. Εις αναμονή του δίσκου λοιπόν!

Μια πρώτη γεύση από το τι θα ακολουθήσει, μπορούμε να πάρουμε από τα 3 πρώτα singles του album που είδαν το φως του…διαδικτύου!

«What I heard»

«Mother»

«Girlie Girlie»

 

Tip1: Check their official website ΕΔΩ.

Tip2: Κατέβασε δωρεάν (και νόμιμα) το «Μother» από ΕΔΩ.


«Θεσσαλονίκη…αλλιώς» – Τι είδαμε στην ταινία

Τον περασμένο Ιούνη η «Parallaxi» έκλεισε 20 χρόνια παρουσίας, και για να το γιορτάσει, είπε…να αλλάξει την πόλη! Μέσα από ένα αστικό πείραμα, στο οποίο συμμετείχαν πολλοί εθελοντές και διήρκεσε κάτι παραπάνω από 48 ώρες ανέδειξε τη «Θεσσαλονίκη…αλλιώς». Πριν από μερικές εβδομάδες, κυκλοφόρησε η ταινία, στην οποία βλέπουμε όλα αυτά που αποτύπωσε ο φακός του Χρήστου Νικολέρη για ένα διήμερο: εικόνες, ήχους, στιγμές, εμπνεύσεις, ιδέες, σκέψεις, μουσικές, προτάσεις, μικρούς, μεγάλους και πολλά πολλά χαμόγελα.

 

Το πείραμα για μια διαφορετική πόλη «απλώθηκε» σε όλη τη Θεσσαλονίκη και μας έδειξε πως μπορούμε να έχουμε μια πόλη αλλιώτικη – πιο κοντά σε αυτό που οι περισσότεροι εξ’ ημών επιθυμούμε. Οι δικαιολογίες, τα «εμπόδια» και τα κωλύματα μπήκαν στην άκρη και με τη θέληση, την καλή διάθεση και τις πρωτότυπες ιδέες να πρωτοστατούν, η Θεσσαλονίκη απέκτησε – έστω και λίγο – άλλο χρώμα! Όλα αυτά που ζήσαμε τον περασμένο Ιούνη, τα ξαναζούμε για 70 και κάτι λεπτά επί της οθόνης. H oμάδα της N-Orasis υπό το Χρήστο Νικολέρη κατέγραψε, συγκέντρωσε, μόνταρε και μας παρέδωσε την ταινία του «Θεσσαλονίκη…αλλιώς», που  μετά την προβολή της στις 15 του Οκτώβρη στο «Ολύμπιον», κυκλοφόρησε με την «Parallaxi» έξω στην πόλη.

Στο φιλμ παρακολουθούμε ένα καταιγισμό δράσεων, γεγονότων αλλά και πολιτισμού – βλέπουμε την τέχνη που έχει βγει στο δρόμο για να αλλάξει την πόλη. Τα πλάνα εναλλάσσονται. Οι εικόνες διαδέχονται η μία την άλλη: από τη γυμνή ποδηλατοδρομία της Παρασκευής και τα πρόσωπα των περαστικών να χαμογελούν – ακόμα και με ερωτηματικά – στις ομάδες που κινητοποιήθηκαν για βάλουν και αυτοί ένα λιθαράκι στην αλλαγή της πόλης τους. Η οθόνη μας γεμίζει με ελπίδα –αναδάσωση περιοχών που εκλείπει το πράσινο, αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις σε κτίρια που ζητούν την άμεση προσοχή μας,  μουσικοί που παίζουν ζωντανά σε διάφορες γωνιές της πόλης, χορός και θεατρικά δρώμενα όσο τα κεντρικά φανάρια ανάβουν κόκκινο, παιδικά βιβλία στο πάρκο της πλατείας Ναυαρίνου. Και από κει μια βόλτα στα μουσεία της πόλης – εικόνες από το «Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών» που μέσα από την τέχνη «προωθεί τη Θεσσαλονίκη». Χαρούμενα πρόσωπα παιδιών και έπειτα πρόσωπα μεγαλυτέρων. Περιέργεια, αμηχανία, χαρά, ενθουσιασμός, εναλλαγή συναισθημάτων για τη διαφορετική μέρα που ξημέρωσε στη Θεσσαλονίκη. Κι ύστερα ένας «πεζός σε απόγνωση» να γεμίζει πράσινο τα στενά της πλατείας Ελευθερίας, κάποιοι άλλοι με ανακυκλωμένα παιχνίδια το «Πάρκο Ντορέ» και πενήντα και πλέον designers στο «Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης» με ανακυκλωμένα αντικείμενα καθώς… «τίποτα δεν πάει χαμένο». Άλλωστε με το διήμερο της «Parallaxi» συμπίπτει και η Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.

Ακόμα και η βροχή δε χαλάει τα σχέδια – ίσα ίσα! Την κανονική βροχή διαδέχεται μια βροχή από «αεροπλανάκια» που «πέφτουν» από τη στέγη του «Le Palace» και μέσα τους φέρουν ποιήματα Θεσσαλονικέων ποιητών. Ακούμε μερικά από περαστικούς που τα διαβάζουν on camera, κι ύστερα ακούμε jazz, σαξόφωνα και κιθάρες – από πλατείες και εγκαταλελειμμένα σπίτια. Την ίδια ώρα, θεατρικές ομάδες της πόλης παρουσιάζουν μικρές παραστάσεις σε δρόμους. Και φυσικά οι ιδέες για την αλλαγή της πόλης δε σταματούν εδώ: οι εθελοντές και οι συμμετέχοντες πάνε σε όλους όσους που δεν μπορούν να δώσουν το παρών, ακόμα κι αν το θέλουν, και μεταφέρουν το μήνυμα της αισιοδοξίας για την αλλιώτικη Θεσσαλονίκη: σε γηροκομείο, σε νοσοκομείο, στη Σχολή Τυφλών. Η μουσική δε σταματά ούτε στιγμή – ακόμα κι αν ακούγεται από ένα ρυμουλκό που διασχίζει το Θερμαϊκό. Το επόμενο πρωινό στο ίδιο κλίμα, τα καραβάκια να κάνουν προσομοίωση των επιδιωκόμενων θαλάσσιων συγκοινωνιών και ο κόσμος κατασκηνώνει κάτω από το σύμβολο της πόλης, το Λευκό Πύργο και μετατρέπει την παραλία σε camping! Η δημιουργία συνεχίζεται  και τα βράδια, δε θα μπορούσε άλλωστε διαφορετικά! Παραστάσεις, συναυλίες, η «Βαλαωρίτου…αλλιώς», αφύπνιση της νοσταλγίας με θερινό σινεμά σε γειτονιές, το «φωτιστικό σου…αλλιώς» να…φωτίζει αλλιώς κάποια συνοικία, η Συγγρού να αλλάζει όψη και οι «Cabaret Balkan» να κλείνουν ένα διήμερο που όχι απλώς τα είχε όλα –είχε πολύ περισσότερα από αυτά!

Η «Parallaxi» με αφορμή τα γενέθλια της, έδειξε το δρόμο για το τι μπορεί να γίνει, για το πώς μπορεί να αλλάξει μια πόλη που δεν έχει βαρεθεί να βρίσκει δικαιολογίες στο πώς θα καθυστερήσει τις αλλαγές που πρώτα από όλα οι ίδιοι οι κάτοικοι της πόλης επιθυμούν. Η συμμετοχή και η διάθεση τους να προβάλλουν την πόλη αλλιώς, κάτι λέει. Δείχνει πως τα προβλήματα είναι πολλά – η αρχιτεκτονική, οι βρώμικοι δρόμοι, οι μη χρηστικοί ποδηλατόδρομοι, το μη-πράσινο, τα αυτοκίνητα, οι δυσχερείς μετακινήσεις, η έλλειψη ευρωπαϊκότητας. Δείχνει όμως πως και οι λύσεις είναι εξίσου πολλές και – ευφάνταστες. Σε μια πόλη που έχει ως «όπλα» της τις όμορφες γωνιές της, την παραλία που εκτείνεται κατά μήκος του κέντρου της, τις πλατείες της και κυρίως τον κόσμο της, το μόνο που μένει είναι…η δράση! Το project του «Θεσσαλονίκη…αλλιώς» το έκανε εμφανές και η ταινία μας κάνει να αναφωνούμε (για ακόμα μια φορά) «Αυτή είναι η Θεσσαλονίκη» – η Θεσσαλονίκη που θέλουμε!

Photos: Daily life in New York & Paris

To Reuters παρουσιάζει ένα εκπληκτικό φωτογραφικό αφιέρωμα (ή μάλλον 2…):

Life in New York και…

Όψη της Νέας Υόρκης - απευθείας από το Reuters

Life in Paris…

Το Παρίσι από...πολύ ψηλά! Φωτογραφία του Reuters

Eξαιρετικά slideshow που παρουσιάζουν την ζωή στις δύο αυτές πόλεις από πολλές πλευρές, δίνοντας στον καθένα από μας τη δυνατότητα να δούμε διάφορες όψεις της…»πόλης που δε κοιμάταιποτέ» αλλά και της  «πόλης του φωτός» αντίστοιχα.

Δείτε το «Life in New York» με ένα κλικ ΕΔΩ

και το «Life in Paris» κάνοντας κλικ ΕΔΩ.

«Αποστολή νερό»: Τα κόμικς που κέρδισαν!

Αναδείχθηκαν οι δύο νικητές του διαγωνισμού «Αποστολή νερό», που θα σχεδιάσουν 24 ιστορίες comic, οι οποίες και θα αποτελέσουν την επικοινωνιακή καμπάνια του προγράμματος.

Στην πρώτη θέση ισοψήφισαν τα έργα (βλ.παρακάτω) «After the last Drop» και «Φύλαξε μια σταγόνα ζωής», των Δημήτρη Κουμεντακάκου και Θανάση Κατσίλη αντίστοιχα. Οι νικητές θα υπογράψουν συμβόλαιο συνεργασίας με την Coca-Cola Τρία Έψιλον και την Coca-Cola Hellas για τη δημιουργία των ιστοριών. Σύμφωνα μάλιστα με την 7μελή επιτροπή αλλά και τη σύμφωνη γνώμη της εταιρείας, οι δύο νέοι δημιουργοί θα σχεδιάσουν 12 ιστορίες ο καθένας.

Την επταμελή κριτική επιτροπή αποτέλεσαν οι:

Αναστασία Σιδέρη – Διευθύντρια Επικοινωνίας Coca-Cola ΝΑ Ευρώπης
Σίσσυ Ηλιοπούλου – Διευθύντρια Επικοινωνίας & Σχέσεων Καταναλωτών, Coca-Cola Τρία Έψιλον
Λήδα Τσένε – Επικοινωνιολόγος, PhD Επιστημονική Συνεργάτης και Διδάσκουσα Τμήμα ΕΜΕΠ- Πάντειο Παν/μιο
Κατερίνα Μαρκέτη – Υπεύθυνη Διαφήμισης Καθημερινής, GK , Κάπα
Γεώργιος Χαρβαλιάς – Πρύτανης Σχολής Καλών Τεχνών
Σπύρος Ορνεράκης – Ιδιοκτήτης Σχολής Ορνεράκη
Γιώργος Βελλίδης –  Επικεφαλής Τμήματος Επικοινωνίας, WWF Hellas

Δείτε την επίσημη ιστοσελίδα του προγράμματος με ένα κλικ ΕΔΩ.

Τα κόμικς που κέρδισαν είναι:

«After the last drop»

«Φύλαξε μια σταγόνα ζωής»

Τα παραπάνω κόμικ είναι από τη σελίδα «apostolinero.gr«

Δείτε και τις υπόλοιπες συμμετοχές με ένα κλικ ΕΔΩ.



Το πιο όμορφο παγκάκι της Αθήνας

Athens Bench Mark

Μερικούς μήνες πριν, ο δήμος Αθηναίων σε συνεργασία με το διεθνές μη κυβερνητικό δίκτυο «Ο Κόσμος της Αθήνας», διοργάνωσε ένα πρωτότυπο διαγωνισμό –  με τίτλο Athens Bench Μark και στόχο να αναδείξει το πιο όμορφο παγκάκι της Αθήνας, που θα συμβάλλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη.

Οι 500 περίπου σχεδιαστές (μέχρι 26 ετών) κατέθεσαν τις συμμετοχές τους, το κοινό – μέσω οnline ψηφοφοριών – αλλά και μία ειδική επιτροπή αξιολόγησης* (απαρτιζόμενη από καταξιωμένους επαγγελματίες και διακεκριμένους δημιουργούς από τον χώρο του design και των εικαστικών τεχνών, ανθρώπους των MME αλλά και εκπροσώπους των φορέων που διοργάνωσαν τον διαγωνισμό) ξεχώρισαν και ψήφισαν το ομορφότερο παγκάκι της Αθήνας. Έτσι, πρώτη αναδείχθηκε η συμμετοχή του Άρη Στάθη, ο οποίος έλαβε και πρώτο βραβείο μαζί με το ποσό των 5.000 ευρώ.  Το δεύτερο βραβείο μοιράστηκαν η Β. Κατσαρού με τον Ανδρ. Οικονομόπουλο , αξία 3.000 ευρώ και το τρίτο βραβείο έλαβε ο Κ.Δούζης , μαζί με το ποσό των 2.000 ευρώ.

Σύμφωνα με το δήμαρχο Αθηναίων, Νικήτα Κακλαμάνη, 1000παγκάκια θα κατασκευαστούν και  θα τοποθετηθούν σε 1.000 νέα σημεία της πόλης ‘ τα χρήματα θα προέρχονται από χορηγίες.

Περισσότερες λεπτομέρειες αλλά και φωτογραφίες από τα παγκάκια που ξεχώρισαν μπορείτε να δείτε ΕΔΩ – στην επίσημη ιστοσελίδα του διαγωνισμού.

* Την επιτροπή αποτέλεσαν οι:

• Θεανώ Διολή (Εκπρόσωπος Δήμου Αθηναίων)
• Δάφνη Ζουμπουλάκη (Ιδιοκτήτρια gallery)
• Τατιάνα Καραπαναγιώτη (Φωτογράφος – παραγωγός)
• Κατερίνα Κατσαμπέ (Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Αθηναίων & Πρόεδρος Εταιρείας Τουριστικής και Οικονομικής Ανάπτυξης Αθηνών)
• Σέργιος Φωτιάδης (Industrial designer)
• Μαρία Χούκλη (Δημοσιογράφος)

Tα παγκάκια που ξεχώρισαν:

1) Η συμμετοχή του Αριστείδη Στάθη στην 1η θέση («mybench.gr»)

2) Η συμμετοχή της Βασιλικής Κατσαρού στη 2η θέση («city break»)

3) Η συμμετοχή του Κωνσταντίνου Δούζη στην 3η θέση («hand of earth»)


Oι φωτογραφίες είναι από την ιστοσελίδα «AthensBenchMark«.

Lovely Package

Συσκευασίες για ένα σωρό πράγματα: βιβλία, παιχνίδια, τρόφιμα, αξεσουάρ γραφείου ή μόδας, ηλεκτρονικά και πολλά άλλα. Το «Lovely Package» προτείνει υπέροχες, πρωτότυπες και ξεχωριστές συσκευασίες για μια ευρεία γκάμα προϊόντων…που δε χορταίνεις να τις χαζεύεις! Περισσότερα με ένα κλικ ΕΔΩ (στην σελίδα του «Lovely Package»).

«ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 1948» (Κική Δημουλά)

Μπορεί αυτό το ποστ να φαντάζει τελείως άσχετο με τα υπόλοιπα – και ίσως και να είναι…Όμως αν το καλόσκεφτεις, το blog αυτό μιλά για «εμπνεύσεις», για πράγματα/λόγια/εικόνες που μας εμπνέουν. Αυτό το ποίημα της Κικής Δημουλά είναι ένα από τα αγαπημένα μου. «Έπεσα» τυχαία πάνω του, σε μια αναζήτηση στο διαδίκτυο και δεν μπόρεσα να αντισταθώ στον πειρασμό…Ιδού!

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ 1948

Κρατῶ λουλοῦδι μᾶλλον.
Παράξενο.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε κῆπος κάποτε.

Στὸ ἄλλο χέρι
κρατῶ πέτρα.
Μὲ χάρη καὶ ἔπαρση.
Ὑπόνοια καμιὰ
ὅτι προειδοποιοῦμαι γι᾿ ἀλλοιώσεις,
προγεύομαι ἄμυνες.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε ἄγνοια κάποτε.

Χαμογελῶ.
Ἡ καμπύλη του χαμόγελου,
τὸ κοῖλο αὐτῆς τῆς διαθέσεως,
μοιάζει μὲ τόξο καλὰ τεντωμένο,
ἕτοιμο.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε στόχος κάποτε.
Καὶ προδιάθεση νίκης.

Τὸ βλέμμα βυθισμένο
στὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα:
τὸν ἀπαγορευμένο καρπὸ
τῆς προσδοκίας γεύεται.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασε πίστη κάποτε.

Ἡ σκιά μου, παιχνίδι τοῦ ἥλιου μόνο.
Φοράει στολὴ δισταγμοῦ.
Δὲν ἔχει ἀκόμα προφθάσει νὰ εἶναι
σύντροφός μου ἢ καταδότης.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
πέρασ᾿ ἐπάρκεια κάποτε.

Σὺ δὲν φαίνεσαι.
Ὅμως γιὰ νὰ ὑπάρχει γκρεμὸς στὸ τοπίο,
γιὰ νά ῾χω σταθεῖ στὴν ἄκρη του
κρατώντας λουλούδι
καὶ χαμογελώντας,
θὰ πεῖ πὼς ὅπου νά ῾ναι ἔρχεσαι.
Φαίνετ᾿ ἀπ᾿ τὴ ζωή μου
ζωὴ πέρασες κάποτε.