Midnight in Paris (και όχι μόνο!)

Woody Allen is back.

Τα είχα πει και ΕΔΩ πριν από μερικούς μήνες για το «Midnight in Paris» που, ναι χωρίς να το έχω δει, του έχω βρει ήδη δύο μεγάλα ατού: Την πένα του Woody Allen (και την σκηνοθετική ματιά βεβαίως, βεβαίως) και το Παρίσι. Υπέροχα δηλαδή! Η ταινία βγαίνει (επιτέλους) και στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες από σήμερα.

Δε θα πω άλλα, θα σας παραπέμψω στο trailer (που κυκλοφορεί πλέον και με ελληνικούς υπότιτλους)

Στα plus, προτείνω να δείτε το (εξαιρετικά φτιαγμένο) videάκι που ακολουθεί, όπου πρωταγωνιστές των ταινιών του Woody Allen παίζουν…σαν κι αυτόν! (το οποίο και πρωτοείδα ΕΔΩ)

Τέλος, για λίγη ακόμα δόση Woody Allen  διαβάστε τι είπε ο «ταπεινός master of cinema» στη Lifo και στο Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο ΕΔΩ.

Τι μου έμεινε από τα Όσκαρ…

…ή αλλιώς όλα τα tweets που θα ‘θελα να κάνω μαζεμένα 🙂


  • Ωραία οσκαρική βραδιά. Πολλά congrats σε αυτούς που σκέφτηκαν την ιδέα με το «Ολύμπιον» αλλά και σε αυτούς που την υλοποίησαν!
  • Άλλη αίσθηση να βλέπεις την απονομή στη μεγάλη οθόνη. Και είχε φάση και ο σχολιασμός και ο παλμός που έδινε η αίθουσα με τα χειροκροτήματα – οι 300 του Ολύμπιον ντε.
  • Πολλές διαφημίσεις όμως ρε παιδιά! Ειδικά στο Red Carpet…
  • Πάντως οι ώρες πέρασαν γρήγορα! Λίγα τα σημεία που βαρεθήκαμε  – κυρίως στα τεχνικά βραβεία. Α! Και όταν τραγούδησε η Paltrow. Πφ!
  • Xλιαροί οι παρουσιαστές. Καλή (εως πολύ καλή) η Hathaway. O Franco λίίίίγο κρύος. Λίγο. (Μέχρι και ο Jackman ήταν μάλλον καλύτερος)
  • Ευφεέστατα τα videάκια – ειδικά στην αρχή, (αλλά) και πριν την απονομή της καλύτερης ταινίας.
  • Δίκαια, εν πολλοίς τα βραβεία, αλλά…έλεος με τα φαβορί! Θέλαμε και καμιά εκπληξούλα.
  • Σάρωσε πάντως ο «Λόγος του Βασιλιά» – και καλά έκανε! Ταινιάρα! Αν το έπαιρνε και ο Rush,θα ήταν ακόμα καλύτερα.
  • Ο Firth υπέροχος.
  • H Portman, αν και εγκυμονούσα, ήταν από τις πιο ωραίες εμφανίσεις. Μίνιμαλ και καλοντυμένη.
  • Αυτό το ύφος όμωωωως (ναι, αυτό που είχε και επί 1.30 ώρα στην ταινία – η επιτομή της χαρμολύπης – είμαι-μονίμως-μεταξύ-γέλιου-και-συγκίνησης). Ντάξει, φτάνει.
  • Καλοντυμένες της βραδιάς: Sandra Bullock, Marisa Tomei, Natalie Portman, Anne Hathaway (όχι πάντα, αλλά οκ), Jennifer Hudson, Halle Berry.
  • Κακοντυμένες της βραδιάς: Όσες φορούσαν μπλε ηλεκτρικ. Η Amy Adams. H Melissa Leo. Η Jennifer Lawrence (με το φόρεμα Baywatch).
  • Οι μη-botoxαρισμένες καλύτερες από τις botoxαρισμένες (για ποια ανέκφραστη Νicole χτυπάει η καμπάνα!)
  • Η πιο βαρετή απονομή: Η Melissa Leo. ΠΟΛΥ αμηχανία. Και ο 95χρονος Kirk Douglas από δίπλα. Αν όχι η πιο βαρετή, σίγουρα…ατέλειωτη! Που να μην ήταν και φαβορί η Leo!
  • Η πιο ενδιαφέρουσα απονομή: Ε, δεν είδαμε και καμιά πρωτοτυπία.
  • Διαχρονικά αστείος ο Billy Cristal.
  • Ελάχιστα (και όχι σε σημαντικές κατηγορίες) τα βραβεία του «Social Network»…Ε ΜΑ ΝΑΙ. Άσε που ο Fincher δεν έσκασε ούτε ένα χαμογελάκι όλο το βράδυ. Είτε τον ευχαριστούσαν, είτε τον έβριζαν…ίδια φάτσα!
  • H Paltrow από πότε τραγουδάει; Και κυρίως…ΓΙΑΤΙ;
  • Ο Βardem πάχυνε. Πολύ.
  • Ο Firth υπέροχος (το ξαναείπα ε;)
  • Οι Bradgelina που ήταν;;;
  • Δε θυμάμαι άλλα, ήταν μια ώραια απονομή – εντελώς απλή, χωρίς πολλά πολλά. Δικαιώθηκε ο «Λόγος του Βασιλιά», θα ήθελα κάτι παραπάνω για «Black Swan» (σκηνοθεσίας πχ) και σίγουρα σεναρίου στο «Inception».
  • Άντε και του χρόνου (και μακριά από…στανταράκια!).

11&1 απαντήσεις για τα Όσκαρ!

1. Τι μέρα δίνονται τα βραβεία; Ισχύει η ίδια μέρα από την πρώτη χρονιά εμφάνισης τους;

Μέχρι το 1954 η απονομή των βραβείων πραγματοποιούνταν το βράδυ της Πέμπτης. Από το 1955 μέχρι το 1958 τα βραβεία παρουσιαζόταν την Τετάρτη, ενώ από 1959 μέχρι το 1998 παρουσιαζόταν το βράδυ της Δευτέρας, με μερικές εξαιρέσεις, όπως την απονομή του 1999 η οποία έγινε ημέρα Σάββατο. Το 2004, η απονομή μετακινήθηκε ένα μήνα νωρίτερα από τον Μάρτιο που ήταν το συνηθισμένο, για να είναι πιο ‘‘σχετικά’’ τα βραβεία με την εποχή και τα ratings.

2. Από ποιο κανάλι μεταδίδονται;

Τα Όσκαρ προβάλλονται τηλεοπτικά από το κανάλι NBC το οποίο έχει συμφωνία μέχρι το 2014. Παλιότερα τα είχε προβάλει το ABC.

 3. Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να είναι μια ταινία υποψήφια για το χρυσό αγαλματίδιο;

Η ταινία να είναι τουλάχιστον 40 λεπτά, να ανήκει στο προηγούμενο ημερολογιακό έτος και να έχει προβληθεί κατά τη διάρκεια αυτού έστω και για μία μέρα έστω και σε μία αίθουσα στο Λος Άντζελες.

 4. Έχει βραβευτεί κάποιος 2 συνεχόμενες χρονιές;

Τέσσερις ερμηνευτές έχουν καταφέρει αυτόν το σπάνιο οσκαρικό άθλο: η Λουίζ Ράινερ το 1936 και το 1937, ο Σπένσερ Τρέισι το 1937 και το 1938, η Κάθριν Χέπμπορν 1967 και 1968 και ο Τομ Χανκς το 1993 και το 1994.

5. Ποιος είναι ο μικρότερος και ποιος ο μεγαλύτερος ηλικιακά ηθοποιός που έχει τιμηθεί στην απονομή;

Ο νεαρότερος σε ηλικία ηθοποιός που πλησίασε το αγαλματίδιο ήταν ο 8χρονος Τζάστιν Χένρι, ο πιτσιρικάς του «Κράμερ εναντίον Κράμερ» το 1979. Ωστόσο, κανείς ανήλικος δεν έχει κερδίσει στους άνδρες και ο 20χρονος το 1980 Τίμοθι Χάτον παραμένει ο ηλικιακά μικρότερος νικητής των Όσκαρ. Αντίθετα, τα κορίτσια φαίνεται ότι τα πηγαίνουν καλύτερα, αφού η 10χρονη το 1973 Τατούμ Ο’ Νιλ κέρδισε το Όσκαρ Β’ γυναικείου. Το 1975 ο Τζορτζ Μπερνς κράτησε το αγαλματίδιο, έχοντας συμπληρώσει τα 80 και έγινε ο γηραιότερος άνδρας ηθοποιός που έχει βραβευτεί από την Ακαδημία. Την ίδια ηλικία είχε και η Τζέσικα Τάντι, όταν το 1989 βρέθηκε στην αγκαλιά του θείου Όσκαρ.

6. Η Ελλάδα πόσες φορές έχει βραβευτεί;

13 Όσκαρ έχουν καταλήξει σε ελληνικά χέρια στα 80 και πλέον χρόνια του θεσμού. (βλ. «Η ελληνική παρουσία στα Όσκαρ).

 7. Σε ποιον ανήκει ο μεγαλύτερος ευχαριστήριος λόγος και σε ποιον ο μικρότερος;

Το ρεκόρ μεγάλης διάρκειας ευχαριστηρίου λόγου κατέχει ακόμη η Γκριρ Γκάρσον που κέρδισε το βραβείο καλύτερης α’ γυναικείας ερμηνείας για την ταινία «Η κυρία Μίνιβερ» και μίλησε πεντέμισι(!) λεπτά όταν το Οσκαρ τής παρεδόθη το 1943. Πολλοί σημείωσαν τότε ότι η ομιλία της ήταν μεγαλύτερη από τον ρόλο της στην ταινία. Στην ακριβώς απέναντι όχθη βρέθηκε ο ηθοποιός Ρέι Μιλάντ που κέρδισε το βραβείο Οσκαρ τρία χρόνια αργότερα έχοντας παίξει έναν αλκοολικό στο «Χαμένο Σαββατοκύριακο» του Μπίλι Γουάιλντερ. Ο Μιλάντ, όταν παρέλαβε το Οσκαρ, έκανε μια υπόκλιση και χωρίς να πει λέξη έφυγε από τη σκηνή!

8. Αναβλήθηκε ποτέ τελετή των Όσκαρ;

Η τελετή δε ματαιώθηκε ποτέ. Πλημμύρες που έπληξαν το Los Angeles, ο θάνατος του Martin Luther King καθώς και η απόπειρα δολοφονίας ενάντια του Ronald Reagan θα αναβάλουν την απονομή για μια βδομάδα, δύο μέρες και 24 ώρες αντίστοιχα. Δε ματαιώθηκε ούτε όταν άλλες απονομές ματαιώθηκαν – όπως οι Χρυσές Σφαίρες – λόγω της απεργίας των σεναριογράφων.

 9. Έχει πωληθεί ποτέ κάποιο αγαλματίδιο;

Το 1950 η Ακαδημία όρισε ότι, οι κάτοχοι των όσκαρ δεν έχουν δικαίωμα να τα πουλήσουν αν πρώτα δεν προσφερθούν να τα πουλήσουν για ένα (1) δολάριο στην Ακαδημία. Στην ουσία, δηλαδή, το όσκαρ ποτέ δεν ανήκει σε αυτόν που το κέρδισε. Πάντως, όσοι κατάφεραν -υπογείως- να πουλήσουν αγαλματίδια ή διέθεσαν όσκαρ κερδισμένα πριν το 1950, εισέπραξαν εξαψήφια ποσά σε δολάρια.

 10. Υπήρξαν ποτέ ειδικές κατηγορίες;

Στις κλασσικές κατηγορίες των Όσκαρ έχουν κάποτε προστεθεί και αυτές της μιάς φοράς που δημιουργήθηκαν ώστε να βραβευθούν εκείνοι οι μοναδικοί άνθρωποι που με κάποιο τους επίτευγμα κατορθώνουν να δώσουν νέα ώθηση στην τέχνη του κινηματογράφου, όπως ο Μπέντζαμιν Μπερτ τζούνιορ που βραβεύτηκε για το σχεδιασμό των εξωγήινων και τις φωνές των ρομπότ στο «Πόλεμος των Άστρων» του 1977, και ο Τζον Λάσετερ, ως επικεφαλής της ομάδας της Πίξαρ που δημιούργησε το πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ με τη χρήση υπολογιστών, την «Ιστορία των Παιγνιδιών» του 1995.

11. Τι είναι το τιμητικό βραβείο;

Το Τιμητικό Όσκαρ (αγγλ. Honorary Award, μέχρι το 1949 Special Award) είναι ιδιαίτερο βραβείο που απονέμεται από το Board of Governors της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Οι βραβευθέντες επιλέγονται με βάση τριών κριτηρίων:
• εξαιρετικό έργο ζωής
• σημαντικές συνεισφορές στην εξέλιξη της κινηματογραφικής ταινίας
• εξαιρετική συμπαράσταση στην Ακαδημία
Το βραβείο απονέμεται σε πρόσωπα, οργανώσεις ή και εταιρείες. Τα πρώτα χρόνια ήταν δυνατή επίσης και η απονομή σε συγκεκριμένες ταινίες. Μπορεί να απονεμηθεί σε μορφή του γνωστού βραβείου Όσκαρ αλλά και σε οποιαδήποτε άλλη μορφή την οποία αποφασίζει το Board of Governors της Ακαδημίας. Άλλες πιθανές μορφές του βραβείου είναι π.χ. εκλογή επίτιμου μέλους ή απονομή μεταλλίου.

12. Γίνεται κάποιος να είναι αντίπαλος του ευατού του;

Ο Φράνσις Φορντ Κόπολα την ίδια χρονιά (1975) «διαθέτει» έντεκα υποψηφιότητες για τον «Νονό 2» και τρεις για το αριστοτεχνικό θρίλερ «Συνομιλία» (τελικά ο «Νονός 2» κέρδισε πέντε Οσκαρ και η «Συνομιλία» Οσκαρ σεναρίου)

 

Αυτό το Όσκαρ (φέτος) ποιος θα το πάρει;;;

Προβλέψεις…Εντάξει, δε τις λες και προβλέψεις. Το λες μια λίστα με αυτούς που πιστεύω ότι θα δικαιωθούν οσκαρικώς φέτος ( λέγε με φαβορί), αλλά και μια λίστα με αυτούς που θα ήθελα εγώ να φύγουν με το χρυσό αγαλματίδιο (πιο υποκειμενικά…δε γίνεται!)!

Κυριακή…κοντή γιορτή, θα είμαστε stand-by,να καμαρώσουμε τους νικητές. Μέχρι τότε…(και στο κλίμα των ημέρων), έχουμε και λέμε…(για τις σημαντικότερες κατηγορίες):

Καλύτερος ηθοποιός
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: Colin Firth
ΘΕΛΩ: Colin Firth
(αναμφισβήτητα ο καλύτερος σε πρώτο ρόλο φέτος)

B’ Ανδρικός Ρόλος
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: Christian Bale
ΘΕΛΩ: Geoffrey Rush
(θεωρώ πως όσο «Ο λόγος του βασιλιά» ήταν Colin Firth άλλο τόσο ήταν και Geoffrey Rush. Εν ολίγοις, νομίζω ότι ΚΑΙ εξαιτίας του θεωρείται φαβορί για  ταινία της χρονιάς)


Καλύτερη Ηθοποιός
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: Natalie Portman
ΘΕΛΩ: Annette Bening
(Χμ…Η Portman έπαιξε προσωπικότητα – που σεναριακά αμφισβητήθηκε, η Bening χαρακτήρα.Ίσως και υπερεκτιμημένη η ερμηνεία της πρώτης. Πάντως, φέτος στον Α’ γυναικείο δεν είχαμε «ΤΗΝ ερμηνεία». Λείπει και η Meryl Streep … 🙂 )

B’ Γυναικείος Ρόλος
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: Melissa Leo
ΘΕΛΩ: Melissa Leo
(best «supporting actress» – αυτό)

Kαλύτερη Ταινία Κινουμένου Σχεδίου
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: ToyStory 3
ΘΕΛΩ: ToyStory 3
(ε, ναι)

Καλύτερο Πρωτότυπο Σενάριο
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: Ο Λόγος του Βασιλιά
ΘΕΛΩ: Inception
(Inception γιατί θεωρώ (κάτι παραπάνω από) ευφυές το σενάριο του)

Καλύτερου Διασκευασμένου Σεναρίου
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: Τhe Social Network
ΘΕΛΩ: The Social Network
(έχει χαρακτηριστεί η «ταινία της δεκαετίας» – σεναριακά σύγχρονο, μια ταινία για την πραγματικότητα που βιώνουμε)

Καλύτερη Ξενόγλωσση Ταινία
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: The Biutiful
ΘΕΛΩ: Κυνόδοντας
(Xωρίς εξηγήσεις: ΕΛΛΑΔΑ)

Καλύτερος Σκηνοθέτης
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: Μάχη Tom Hooper & David Fincher
ΘΕΛΩ: Darren Aronofsky
(Ο «Μαύρος Κύκνος» ήταν o ARONOFSKY. Μαγική η σκηνοθεσία του)

Καλύτερη Ταινία
ΠΡΟΒΛΕΨΗ: Μάχη «Ο λόγος του βασιλιά» με «The Social Network»
ΘΕΛΩ: Μάχη «The Black Swan» με «Ο λόγος του βασιλιά»
(Για μένα, στη συγκεκριμένη κατηγορία, το «The Social Network» είναι εκτός. Τα έχω πει πολλάκις – είναι μια χαρά ταινία. Η ταινία της χρονιάς όμως; Αμφιβάλλω. Ο «Λόγος του Βασιλιά» είναι ταινία ερμηνειών. Το «Black Swan» έχει υψηλή καλλιτεχνική αξία – αισθητικά, κυρίως).


 

Υ.Γ. Ελπίζω λοιπόν σε εκπλήξεις το βράδυ της απονομής!

A great movie…(«Die Welle»)

Σήμερα ξαναείδα το «Die Welle» (ελληνιστί «Το Κύμα»). Εξαιρετική ταινία – με απίστευτη δυναμικη. Και θυμήθηκα πως όταν την είχα πρωτό-δει, είχα γράψει αυτό:

«Die Welle» (2008)

Πόσο εύκολο είναι στην κοινωνία του σήμερα να εξαλειφθούν οι κοινωνικές ανισότητες και να επικρατήσει η «ισότητα» της ομάδας; Και είναι άραγε αυτή επιθυμητή από τους πολίτες της ευρωπαϊκής κοινότητας; Πόσο εφικτή είναι η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος που θα παρασύρει οδηγητές και οδηγούμενους στην πορεία του; Και κατά πόσο είναι δυνατό όλα αυτά να εκφραστούν σε ένα φάσμα ολοκληρωτισμού σε μια ενωμένη Ευρώπη που χρόνια τώρα γεύεται τους καρπούς της δημοκρατίας;

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή… Βρισκόμαστε σε ένα γερμανικό σχολείο του σήμερα. Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας μας ο καθηγήτης Rainer Wenger (Jurgen Vongel), μια καθ’ όλα ροκ προσωπικότητα. Πιο κοντά στους μαθητές του από ότι στους συναδέλφους του, από τη αρχή γίνεται αντιληπτή η διαφορά του από την (δια) δεδομένη εικόνα ενός καθηγητή…αρκεί να παρατηρήσει κάποιος τα T- shirt του (με τα σύμβολα των “Ramones” και των “Clash”) αλλά και τις αντίστοιχες μουσικές του επιλογές, που μαρτυρούν το πιο «επαναστατικό» παρελθόν του. Στα πλαίσια λοιπόν της εκπαιδευτικής εβδομάδας που διοργανώνεται στο σχολείο θεωρεί(ται) φυσικό ότι θα αναλάβει το μάθημα της «αναρχίας». Αντ’ αυτού… «αυτοκρατία»! Έπειτα από μια σύντομη συνομιλία με τους μαθητές του, θα καταλάβει πως ναι μεν έχουν αντιληφθεί το πόσο αρνητικό υπήρξε για τη Γερμανία το ναζιστικό καθεστώς, αλλά και πως από την άλλη θεωρούν απολύτως ανέφικτο να ευδοκιμήσει μια δικτατορία στο σήμερα. Και εκεί έρχεται η ιδέα για το…πείραμα! Αξιοποίωντας το έμψυχο υλικό της τάξης προσπαθεί να περάσει την ιδέα της ομάδας όπως όμως αυτή εφαρμόστηκε στα κατά καιρούς δικτατορικά – φασιστικά καθεστώτα. Στα πλαίσια πάντα του μαθήματος. Κοινή ενδυμασία, κοινός στόχος, κοινή κατεύθυνση, κοινή συμπεριφορά, κοινός χαιρετισμός. Και φυσικά ο ηγέτης. Ο καθηγητής τους. Το πείραμα όμως γίνεται «Κύμα» και παρασύρει τους πάντες σε μια κατάσταση που φεύγει…εκτός ελέγχου!

Η ταινία κινείται σε γρήγορους ρυθμούς με τη μουσική της επένδυση να ενισχύει αυτό το αίσθημα. Όσο για το στόρι; Είναι βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Μόρτον Ρου που κυκλοφόρησε το 1988 και που αφορά ένα πραγματικό πείραμα που πραγματοποιήθηκε στο Πάλο Άλτο της Καλιφόρνια το 1967. Έντονη πολιτική χροιά υπάρχει αναμφισβήτητα, όμως πέρα από αυτό το βασικό ατού της ταινίας είναι ο ανθρώπινος παράγοντας.Πως ο καθένας από μας μπορεί από ξεχωριστή προσωπικότητα να γίνει «μέλος» της μάζας, στην οποία άλλωστε βασίζεται σε μεγάλο βαθμό και το σενάριο. Μέσα από τις αντιδράσεις μιας ομάδας μαθητών γεννούνται ερωτήματα που αφορούν από τις εκφάνσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς και τη δύναμη που έχουμε να «αντισταθούμε» σε μια χιονοστοιβάδα που φτάνει να απειλήσει μέχρι και τα θεμέλια της δημοκρατίας μας…μέχρι την ανάπτυξη οποιουδήποτε εθνικισμού στην εποχή της παγκοσμιοποίησης… Και πως όλα αυτά είναι ανεξάρτητα εποχής και συνθηκών.

Πρόκειται για μια εξαιρετική ταινία από όποιο πρίσμα και αν την δεις. Δυνατές ερμηνείες, κυρίως από τον πρωταγωνιστή της, Jurgen Vongel, αλλά και από τους μαθητές – ως επί το πλείστον νέα πρόσωπα – που καταφέρνουν να δώσουν συναίσθημα στην ταινία. Ως μόνο «μειονέκτημα» μπορούν να θεωρηθούν οι διάλογοι που θυσιάζονται στον βωμό της απλότητας, παρόλα αυτά ο σκηνοθέτης της – και σεναριογράφος κατά το ήμισυ – Dennis Gansel μας δίνει μια αρτιότατη ταινία και ξεπερνιέται ακόμα και το «εμπόδιο» της γερμανικής, με την οποία δεν είναι εξοικειωμένος – κυρίως – ο Έλληνας θεατής. Ενδιαφέρουσα από κάθε άποψη, το «Κύμα» είναι ικανό να μας παρασύρει… Και να μας προβληματίσει.

Oscar: Είπαν για αυτά…

Διάσημες ατάκες για τη δημοφιλέστερη απονομή βραβείων!


Υπάρχουν ορισμένες ατάκες που έχουν γράψει ιστορία! Όλες τους έχουν ειπωθεί κατά τη διάρκεια των Οσκαρικών βραβείων ή με αφορμή αυτά και όλες τους ανήκουν σε διάσημες προσωπικότητες του κινηματογραφικού χώρου. Στα 80 και πλέον χρόνια του θεσμού…έχουμε ακούσει πολλά! Ξεχωρίζουμε μερικές ΕΔΩ.

Στο μεγαλύτερο οσκαρικό αφιέρωμα που γράφουμε ενόψει της απονομής της Κυριακής. Join us!