Best Magazine Covers (like…ever!) – Plus η νοσταλγία που αυτά προκάλεσαν

Τι κοινό έχουν οι παρακάτω φωτογραφίες;

Όλα τους έχουν συμπεριεληφθεί στη λίστα με τα 40 καλύτερα εξώφυλλα περιοδικών – σύμφωνα με την ASME (American Society of Magazine Editors).

Μπορείς να δεις και τα υπόλοιπα με ένα κλικ ΕΔΩ (το original site) αλλά και ΕΔΩ (στα ελληνικά).

*Κοιτώντας όλα αυτά τα εξώφυλλα σκέφτομαι πως ναι, το ίντερνετ είναι ένας κόσμος μαγικός. Και ειδικά στον τομέα της ενημέρωσης, έχει φέρει τα πάνω κάτω: ανά πάσα στιγμή μπορείς να έχεις πρόσβαση σε όποιες και όσες πληροφορίες θέλεις. Μπορείς να μεταπηδάς από το ένα site στο άλλο, χωρίς να σε νοιάζει π.χ. το κόστος (όπως στα έντυπα). Μπορείς εκεί που διαβάζεις την εφημερίδα της γειτονιάς σου, να ξεφυλίσσεις το Vanity Fair και το New Yorker. Να δεις, να μάθεις, να ψαχτείς, να ακούσεις, να διευρύνεις τους ορίζοντες σου. Ο κόσμος, ο πλανήτης ολόκληρος είναι, πολλές φορές, ένα κλικ μακριά. Όμως, την αμαρτία μου θα την πω. Ίσως είμαι ρομαντική, ίσως και θύμα της νοσταλγίας. Αλλά σε ότι αφορά τα περιοδικά, νιώθω όπως και στα βιβλία. Θέλω να ανυπομονώ να εκδοθούν για να τα αγοράσω (ξέρω, κρίση αλλά και πάλι). Θέλω να πηγαίνω στο περίπτερο και να επιλέγω ποιο ταιριάζει στην αισθητική και στη θεματολογία που προτιμώ. Να χαζεύω το εξώφυλλο, να τα ξεφυλλίζω, να επιλέγω ποιο θέμα θα διαβάσω πρώτο, ποιο μετά. Να χάνομαι στις φωτογραφίες τους. Να τα συλλέγω. Να τα ανοίγω έπειτα από καιρό και να θυμάμαι πως ήταν το πριν. Παρόμοια και με τα βιβλία. Αν και τα e-books είναι άκρως δελεαστικά, τίποτα δε συγκρίνεται με τη βόλτα στο βιβλιοπωλείο, τις ώρες που ξοδεύεις διαλέγοντας, τις βιβλιοθήκες που γεμίζουν…το αίσθημα που περιγράφει η παρακάτω εικόνα (χεχε)…

(από το site: http://ilovereadingandwriting.tumblr.com)

Mερικά έντυπα που αξίζει να δεις…

…αν σου αρέσουν τα βιβλία ή αν απλώς σου αρέσουν τα καλογραμμένα κείμενα.

Ένα από τα πρώτα έντυπα αυτής της κατηγορίας που μου κίνησε το ενδιαφέρον – και δεν άνηκε στο διεθνή τύπο – ήταν η «Βοοkpress». Ασχολείται κυρίως με προτάσεις από την εγχώρια αλλά και την ξενόγλωσση βιβλιοπαραγωγή, όμως η ύλη της περιέχει πολλά περισσότερα: μόνιμες στήλες (ξεχωρίζω αυτή) ,  κριτικές βιβλίων, συνεντέυξεις, θέματα που αφορούν στην επικαιρότητα των βιβλίων, γνωστούς συγγραφείς στο δυναμικό της. Είναι free-press, όμως αν δεν μπορείς να την βρείς έξω στην πόλη, μπορείς να τη διαβάσεις ΕΔΩ. (Περισσότερες πληροφορίες για το έντυπο μπορείς να δεις εδώ).

 

Επίσης, ανακάλυψα, κάλλιο-αργά-παρά-ποτέ-αλλά-τι-να-κάνεις-μας-έφαγαν-οι-υποχρεώσεις, το «The Book’s Journal«, που είναι κάτι σαν το ελληνικό «Τhe New York Review of Books«. Είναι ωραίο, έχει ενδιαφέροντα θέματα, έχει πλειάδα γνωστών «πενών» που γράφουν σε αυτό αλλά κυρίως έχει κείμενα που χαίρεσαι να διαβάζεις.

Θα μπορουσα να σας πω εγώ τι παίζει με το «The Book’s Journal», όμως νομίζω ότι το κείμενο του εκδότη του, Ηλία Κανέλλη, που δημοσιεύθηκε στη «Lifo» τα λέει καλύτερα  και πληρέστερα (δείτε το ΕΔΩ).

Εύχρηστη, οργανωμένη και με πολλά άρθρα διαθέσιμα online είναι η επίσημη ιστοσελίδα του εντύπου, που μπορείτε να την δείτε ΕΔΩ.

Να αναφερθεί φυσικά πως πρόδρομος του Book’s Journal είναι το «Athens Review of Books» που διέπεται από την ίδια λογική (και σε ότι αφορά στη δομή του αλλά και υφολογικά) και συνεχίζει την πορεία του, παρά την εμφάνιση του πρώτου. Για την ακρίβεια, ο Ηλίας Κανέλλης, ήταν συνεκδότης  στο ΑRB αλλά αποχώρησε και στη συνέχεια προχώρησε στην έκδοση του Book’s Journal. Τους λόγους τους εξηγεί και ο ίδιος στο άρθρο του.

Δείτε περισσότερα για το ARB ΕΔΩ.

P.S. Ακόμη, μπορεί  να υπάρχει μόνο στο διαδίκτυο, ωστόσο συνίσταται ανεπιφύλακτα για τους βιβλιοφάγους: bookworm.gr (δείτε το ΕΔΩ).

«Aληθινές Ιστορίες» – check out! (updated)

A great book to check out: το λένε «Αληθινές Ιστορίες» και το έγραψε ο Θοδωρής Γεωργακόπουλος. Τα υπόλοιπα μπορείς να τα δεις ΕΔΩ.

Το ξεκίνησα χθες, έχω διαβάσει so far τις 2 πρώτες ιστορίες και το βρήκα τρομερά ενδιαφέρον.

Kυκλοφόρησε μόλις στις 10 Γενάρη (τιμή περί τα 14 ευρώ).

UPDATE:

Έχει και update λοιπόν και όπως το πάω θα ακουλουθήσει και 2ο σε τούτο το ποστ. Με έχει συνεπάρει το βιβλίο, μόλις τέλειωσα την 8η ιστορία και αν είχα χρόνο δε θα το άφηνα. Είναι εξαιρετικά καλογραμμένο, «κυλάει» (ισως «φταίει» πως ο συγγραφέας του έχει θητεύσει σε περιοδικά και μπορεί και αποδίδει στο κείμενο του ρυθμό) και είναι «ευκολοδιάβαστο». Το μεγάλο ατού του όμως είναι πως οι ιστορίες είναι τόσο (μα τόσο!) ενδιαφέρουσες! Άνθρωποι που πραγματικά αξίζει να ακουστούν, ιστορίες που επιβάλλεται να δουν το φως της δημοσιότητας. Από τις 8 μέχρι τώρα δεν γνώριζα καμία (δεν έτυχε;) – και ξεχωρίζω , ως εδώ, και χωρίς spoilers την 2η και την 4η. Xαίρομαι γιατί το βιβλίο ήρθε σε μια στιγμή που ήθελα να διαβάσω κάτι να με «κρατήσει».

 

«A Love Too Big To Last»

Richard Burton and Elizabeth Taylor at the Academy Awards in 1970

Στο μεγάλο έρωτα της Elizabeth Taylor και του  Richard Burton είναι αφιερωμένο το cover story του τελευταίου τεύχους του περιοδικού «Vanity Fair». Αφορμή είναι η έκδοση του βιβλίου «Furious Love», που αφορά στην ιστορία αυτού του έρωτα – που συζητήθηκε όσο κανένας και που απασχόλησε τα media της εποχής – και όχι μόνο. Παντρεύτηκαν, χώρισαν, ξαναπαντρεύτηκαν, ξαναχώρισαν όμως…ήταν σαν να μη χώρισαν ποτέ! Το βιβλίο δημοσιεύει για πρώτη φορά τα γράμματα που είχε γράψει ο Burton στην Taylor και που για πολλά χρόνια η τελευταία αρνούταν πεισματικά να τα δώσει στο φως της δημοσιότητας. Υπέκυψε τελικά (αν και αρνήθηκε να δώσει  το τελευταίο γράμμα που της έστειλε λίγο πριν το θάνατο του, το 1984).  Έτσι λοιπόν προέκυψε το «Furious Love: Elizabeth Taylor, Richard Burton, and the Marriage of the Century» των Sam Kashner και Nancy Schoenberger που αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα και να «ζωντανέψει» τον θρύλο της «Liz και του Dick». Η (αρκετά εκτενής) προδημοσίευση, στο «Vanity Fair» με ένα κλικ ΕΔΩ.

«Μένουμε Ελλάδα» (Soul editorial)

Είχα διαβάσει το κείμενο του Στέφανου Τσιτσόπουλου αρκετό καιρό πριν, όταν είχε πρωτοδημοσιευτεί στην «Athens Voice» και κατόπιν το ξαναδιάβασα και στο editorial του τελευταίου τεύχους του «Soul». Ο εκδότης του – είτε τον συμπαθείς, είτε όχι, δεν έχει καμία σημασία – καταπιάνεται με ένα θέμα (ή μάλλον με ΤΟ θέμα) που μας απασχολεί όλους τον τελευταίο καιρό. Την οικονομική κρίση αλλά και το πως ως χώρα φτάσαμε εδώ (εδώ, τελοσπάντων, που φτάσαμε). Δεν επιχειρεί να βρει λύσεις – παρατηρεί την παρούσα κατάσταση και αναζητά το «γιατί». Με το δικό του χαρακτηριστικό τρόπο γραφής, αποτυπώνει την Ελλάδα του σήμερα και -με αρκούντως δηκτικό ύφος – κάνει μια σύντομη αναδρομή στα «κακώς κείμενα» των τελευταίων χρόνων.

Mπορεί να συμφωνήσεις ή μπορεί να διαφωνήσεις, μπορεί να κουνήσεις το κεφάλι με συναίνεση ή μπορεί να οργιστείς, μπορεί να θεωρήσεις τα λεγόμενα του τετριμμένα ή μπορεί να βρεις σε αυτά «μεγάλες αλήθειες»…  Όπως και να ‘χει, νομίζω πως είναι ένα κείμενο που αξίζει να διαβάσουμε.

Το κείμενο μπορείτε να το δείτε με ένα κλικ ΕΔΩ.

Homer (*Simpson) εσύ superstar!

Το εξώφυλλο του τεύχους του "Entertainment Weekly"

To «Εntertainment Weekly» παρουσίασε πρόσφατα τη λίστα με τους 100 πιο δημοφιλείς τηλεοπτικούς ή κινηματογραφικούς χαρακτήρες της τελευταίας 20ετίας.  Πάνω λοιπόν από τον Harry Potter, την Carrie Bradshaw, τη Rachel (από τα «Φιλαράκια»), το Shrek, τη Lara Croft, το Jack Sparrow και τόοοοσους άλλους, βρέθηκε ο Homer Simpson!

Δείτε την πλήρη λίστα με ένα κλικ ΕΔΩ

«Beach, Please!»

Ο Johnny Depp (July 2009)

Από το Malibu εως το Αmangasett, ο φωτογραφικός φακός του «Vanity Fair» ήταν εκεί -όλα αυτά τα χρόνια –  για να απαθανατίσει διασήμους…με φόντο μια παραλία! Από τον Brad Pitt, τον Johnny Depp, τη Julia Roberts και τους πρωταγωνιστές του «Lost»… μέχρι διάσημα μοντέλα!

Μπορείτε να δείτε το αφιέρωμα που φιλοξενεί το γνωστό περιοδικό με ένα κλικ ΕΔΩ