Ακούτε Τρίτο!

Σε ένα από τα τελευταία τεύχη της «AthensVoice», έπεσα πάνω σε ένα εξαιρετικό αφιέρωμα που αναφέρεται στο «Τρίτο Πρόγραμμα» της ΕΡΤ. Την πορεία, την ιστορία, τις στιγμές του.

To κείμενο ξεκινά κάπως έτσι » Τον τελευταίο καιρό έχει επανέλθει μια παλιά, αγαπημένη συνήθεια: τα πρωινά ακούω Τρίτο Πρόγραμμα, συγκεκριμένα «Όλα τα πρωινά του Τρίτου». Και καθώς είμαι τακτική ακροάτριά τους μπορώ, γι’ αυτά τουλάχιστον, να μιλήσω με σιγουριά και να τα προτείνω χωρίς ενδοιασμούς: Τα πρωινά στο Τρίτο είναι ανεπιτήδευτα και φιλόξενα. Δεν απευθύνονται αποκλειστικά σε «ειδικά εκπαιδευμένους ακροατές», η μουσική που μεταδίδουν δεν είναι στρυφνή και δύσκολη, αλλά απαλή, τόση όση αντέχεις τέτοιες ώρες. Κι οι παραγωγοί είναι άνθρωποι με αγάπη και γνώση γι’ αυτό που κάνουν, είναι σοβαροί, φτιάχνουν εκπομπές με χαρακτήρα, μιλάνε όσο χρειάζεται και μπορούν να σου μάθουν πολλά για τη μουσική…»

Διαβάστε περισσότερα με ένα κλικ ΕΔΩ.

«Η ζωή είναι αλλού»

« H Εύη Κυριακοπούλου φιλοξενεί γνωστές προσωπικότητες από όλους τους χώρους και μιλά μαζί τους για τους πιο ενδιαφέροντες σταθμούς της ζωής τους, τις σκέψεις, τις απόψεις, τις εμπειρίες αλλά και τις διαφυγές από την επαγγελματική καριέρα και τη ζωή τους.

Μια εκπομπή που επιχειρεί να φωτογραφήσει τον εσωτερικό κόσμο του εκάστοτε καλεσμένου και να ερευνήσει από κοντά τον γνωστό κόσμο της δημιουργίας του».

 

Η Εύη Κυριακοπούλου

 

Ουσιαστικά, πρόκειται για μια σειρά τηλεοπτικών συνεντέυξεων, μέσα από τις οποίες το κοινό έχει τη δυνατότητα να γνωρίσει  πτυχές του χαρακτήρα του φιλοξενούμενου αλλά και τις θέσεις, τις απόψεις και το έργο του – θα τολμούσα να πω σα να διαβάζει μια σύντομη βιογραφία του. Πρωτότυπη στο «στήσιμο» της, η εκπομπή έχει σε πρώτο πλάνο τον συνεντευξιαζόμενο με αποτέλεσμα αυτό που βλέπει ο θεατής να είναι οι αντιδράσεις του, οι εκφράσεις του προσώπου του, ο τρόπος που κινείται…σαν να τον έχει απέναντι του. Ο συνδυασμός αυτών, οι εύστοχες ερωτήσεις της κ. Κυριακοπούλου αλλά και η ευγένεια με την οποία αντιμετωπίζει τους καλεσμένους της συνθέτουν μια από τις αξιολογότερες εκπομπές της ελληνικής τηλεόρασης. Συνεντεύξεις ουσίας, όπου οι περισσότεροι από τους συνεντευξιαζόμενους δεν στέκονται στις συνηθισμένες κοινοτυπίες – αλλά εξομολογούνται πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα. Εν ολίγοις, τη συνιστώ ανεπιφύλακτα. Αν συνυπολογίσουμε μάλιστα τα ονόματα που περιλαμβάνονται στην λίστα των συνεντευξιαζόμενων (από τη Χάρις Αλεξίου και  το Λάκη Λαζόπουλο, μέχρι τη Σώτη Τριανταφύλλου και το Νίκο Λυγερό), τότε δε τίθεται λόγος.

Αρκετές από τις εκπομπές υπάρχουν στη webtv της ΕΡΤ , ενώ μια ακόμα λίστα με παλαιότερες είναι διαθέσιμη ΕΔΩ.

Περί ΕΡΤ ο λόγος…

Με αφορμή αυτό, ξεκίνησε στο Protagon ένας πολύ ενδιαφέρον διαδικτυακός διάλογος για την ΕΡΤ. Για το αν πρέπει ή όχι να πληρώνουμε την κρατική τηλεόραση λογαριασμό της ΔΕΗ αλλά και γενικά, αν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί κάποιο άλλο (ευρωπαϊκό) σύστημα, αν μπορούν να γίνουν κάποιες ρυθμίσεις.

Την αρχή έκανε ο Άρης Δαβαράκης με το άρθρο του «Το Facebook, η ΕΡΤ και η Μελίνα» και ακολούθησε σήμερα η Ρίκα Βαγιάνη με το κείμενο της «ΕΡΤ: από ‘δω ως την αιωνιότητα». Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν και τα σχόλια των αναγνωστών, οι τοποθετήσεις των οποίων είναι πολύ σημαντικές σχετικά με το «ζήτημα της ΕΡΤ», γιατί αν και ενδεικτικές, δείχνουν, ως ένα βαθμό πάντα, το υπό διαμόρφωση κλίμα.

Προσωπικά, τείνω να συμφωνήσω με το 2ο άρθρο, κυρίως με την άποψη που διατυπώνει η κ.Βαγιάνη πως » Το ζήτημα λοιπόν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν είναι αν θα πληρώνουμε αυτά τα 4,50 ευρώ. Το ζήτημα είναι πώς αξιοποιούνται, ως την τελευταία τους δεκάρα. Αλλά αυτό είναι και το εθνικό μας θέμα, όχι μόνο το ΕΡΤικό.»

UPDATE: …και ο διάλογος συνεχίζεται! Η Ρέα Βιτάλη δίνει τη δική της οπτική μέσα από το «Στην παρέα Ρίκας-Άρη». Μια διαφορετική ματιά – με το υστερόγραφο να κλέβει την παράσταση (κατ’εμέ).