Cyanna – Μια μπάντα πρόταση!

Με electro και rock n’roll στοιχεία στον ήχο τους, με πολλά lives ανά την χώρα, με τα τραγούδια τους να παίζουν σε repeat στο πικάπ του μυαλού μας και με ένα νέο δίσκο να έχει κυκλοφορήσει πρόσφατα, οι Cyanna (σι- άννα) είναι αναμφίβολα μια μπάντα – πρόταση για τα ελληνικά δεδομένα.


Τους γνωρίσαμε το 2007, με τη νίκη τους στον πρώτο διαγωνισμό του Coca-Cola Soundwave, τους μάθαμε ακόμα περισσότεροι με το album “Just a Crash” που κυκλοφόρησε το 2008. “Shine”, “Done be”, “Electron”, “Tv-Nation”, “On and on” – όλα τους κέρδισαν τη «μάχη» του ραδιοφωνικού airplay! Και λίγους μήνες πριν το “End is near” βρέθηκε στις προθήκες των δισκοπωλείων, κερδίζοντας αμέσως τις εντυπώσεις με τα “Perfect Mistake”, το “Miles and Miles” και φυσικά την εξαίρετη διασκευή του “I wanna be your dog”.

Αγγλικός στίχος, συναυλίες γεμάτες ενέργεια, εξώφυλλα και video clips υψηλής αισθητικής φαίνεται να είναι κάποια από τα συστατικά της επιτυχίας των Cyanna. H παρουσία τους, άλλωστε σε διεθνή φεστιβάλ, η πρόταση του «Just a crash» στην κατηγορία Greek Act των ευρωπαϊκών βραβείων του MTV για το 2008 και η συνύπαρξη τους επί σκηνής με τους MGMT, The Stranglers, IAMX, Fischerspooner, Gorillaz Soundsystem είναι μόνον ενδεικτικά της πορεία τους.

Στη συζήτηση μας με τον frontman (και φωνή) των Cyanna, Spyrea Sid αλλά και τον κιθαρίστα τους Anthony, τέθηκαν πολλά επί τάπητος: τα εκρηκτικά τους live, το μέχρι τώρα ταξίδι τους, τα «υλικά» των τραγουδιών τους, οι επιρροές, οι δυσκολίες,το μέλλον της δισκογραφίας, αλλά και η Ελλάδα της κρίσης είναι μερικά από αυτά.Α, και η γνώμη τους για τα realities.

 

Πως ξεκίνησε λοιπόν η διαδρομή των Cyanna;

Με συναντήσεις στο σπίτι μιας παρέας που δίψαγε να φτιάξει μουσική. Τα πρώτα demos φτιάχτηκαν σε ένα δωμάτιο, γράφαμε και παίζαμε αλλοπρόσαλλα πράγματα ψάχνοντας την ταυτότητά μας, προσπαθώντας να ικανοποιήσουμε τη ανάγκη για έκφραση μέσα από τη μουσική.

Cyanna: εύηχο μεν, παρόλα αυτά πολλοί αναρωτιούνται τι σημαίνει. Πως προέκυψε το όνομα σας;

Είναι το μικρό της δεσποινίδος Mercury. Υπαρκτό πρόσωπο. Ενα καταπληκτικό θηλυκό που δεν έχει σταματήσει να μας εμπνέει όλα αυτά τα χρόνια. Στην Ανδαλουσία λατρεύεται ως θεότητα της θάλασσας μαζί με το Σκύλο. Εξ’ ού και τα ψάρια, τα αστέρια και τα κύματα που ποτίζουν με αρμύρα τα τραγούδια.

Γιατί αγγλικό στίχο;

Χμμ, μεγάλη συζήτηση. Την προηγούμενη δεκαετία ο ελληνικός στίχος ιδιαίτερα ο άμεσος καθημερινός λόγος ταυτίστηκε με εικόνες και πράγματα μίζερα, φθηνά και ανούσια που επικράτησαν τόσο στη μουσική όσο και γενικότερα στο άμοιρο Ελλάς. Δεν έχει κλείσει πάντως τίποτα, η γλώσσα είναι ένας κώδικας επικοινωνίας άλλωστε και ανανεώνεται συνεχώς, όταν επιστρέψουμε σε ελληνικές λέξεις θα υπάρχει ουσιαστικός λόγος και με τις δύο έννοιες της λέξης.

Παρατηρούμε τελευταία πως η νέα γενιά (κυρίως) στηρίζει τα αγγλόφωνα συγκροτήματα. Πως είναι η ελληνική αγορά για μια μπάντα με αγγλικό στίχο;

Το να μην τραγουδάς στη μητρική σου γλώσσα είναι ένα σίγουρο εμπόδιο στην προσπάθεια σου να επικοινωνήσεις με το ελληνικό κοινό, αλλά μεγαλύτερο ακόμα εμπόδιο είναι να παίζεις κάτι το οποίο δεν περιλαμβάνεται στο κυρίως μενού της μουσικής που έχει μάθει να ακούει ο μέσος Ελληνας. Ενα κομμάτι βέβαια της νέας γενιάς δείχνει έντονο ενδιαφέρον να παρακολουθήσει την εποχή της και όχι αυτά που σερβίρονται από τα μέσα των reality shows και των playlist, οπότε έτσι κερδίζεται και ένα κομμάτι από το μουσική πραγματικότητα με αργούς αλλά σταθερούς ρυθμούς από όποιον έχει κάτι να πει. Αγορά όμως με την έννοια των εμπορικών μεγεθών, ουσιαστικά δεν υπάρχει. Αυτό που σίγουρα υπάρχει είναι κανάλια έκφρασης και επικοινωνίας για μια τέτοια μπάντα και μάλιστα πολύ περισσότερα από παλαιότερα.

Συναντήσατε δυσκολίες στην πορεία σας;

Οι δυσκολίες ποτέ δεν πέρασαν σε παρελθοντικό χρόνο, αντιθέτως αυξάνονται όσο και οι απαιτήσεις μας από τους ίδιους μας τους εαυτούς. Οσο υψηλότερα κριτήρια και στόχους έχεις για το έργο σου ως δημιουργός στην Ελλάδα τόσο μεγαλύτερες δυσκολίες θα συναντήσεις όταν θα έρθεις σε τριβή με το μουσικό σύστημα ανθρώπων και πραγμάτων, το οποίο φυτοζωεί και είναι αρκετά αυτιστικό για δίαφορους λόγους που σηκώνουν μεγάλη συζήτηση. Πρέπει να το αγαπάς πραγματικά, δηλαδή να είσαι αυτό που κάνεις, για να το σηκώσεις όλο αυτό όπως τον ίδιο σου τον εαυτό, όπως κι αν είναι αυτός.

Ποιες είναι οι μουσικές επιρροές των Cyanna;

O Danzig, οι Faith No More, οι Doors, οι Cult, το grunge και τα 90’s, ο Cash, οι BRMC, οι Prodigy, οι AC/DC, οι Led Zep, οι Sabbath, οι Στέρεο Νόβα, τα Ξύλινα, οι Τρύπες και ένα κάρο άλλα τέρατα από το βιβλίο των ηρώων του τρόμου.
Και μιας και αναφέρθηκα σε επιρροές, στο τελευταίο σας album έχετε συμπεριλάβει μια εξαίρετη διασκευή του “I wanna be your dog”.

(…)

Φαινόμενο των καιρών: realities. Τα παρακολουθείτε; Πως τα κρίνετε;

Όχι, δεν τα παρακολουθούμε. Έχουμε δει αρκετά ώστε να καταλάβουμε για τι πρόκειται και κατα τη διάρκεια προβολής τους, αλλά ακόμα περισσότερο μετά, όταν αρχίζει η πορεία των νέων αστέρων του lifestyle στερεώματος έξω από τα παιχνίδια. Πάντως τα reality τύπου big brother, που δεν υπάρχει και κάποιος λόγος να αποξενωθείς και να κλειστείς σ’ένα γαμώσπιτο και να ξεφτιλίζεσαι νυχθημερόν, πέραν της ματαιοδοξίας και ίσως κάποιου χρηματικού έπαθλου, μας προκαλούν αηδία και με ανατριχίλα φέρνουν στο μυαλό διάφορα σενάρια φαντασίας του προηγούμενου αιώνα που έμοιαζαν κάποτε αδύνατα. Για τα υπόλοιπα, δηλαδή τα talent show, τι να πρωτοπείς; Για αυτούς που κρίνουν τα παιδιά που συμμετέχουν; Για τα παιδιά που προβάλουν την αγάπη για την τέχνη τους με τον πιο ευτελή τρόπο; Και όλα αυτά για να βγάζουν χρήματα μερικοί λιμοκοντόροι που βγάζουν στο κλαρί ένα νέο τίποτα που θα παπαγαλίζει τις απύθμενες δημιουργίες τους; Ή τον κόσμο που βλέποντάς τα νομίζει ότι στηρίζει τα νέα ταλέντα; Τι να πρωτοπεί κανείς… αν περνάνε καλά οι γιαγιάδες μας και οι θειές μας που υπάρχει στη ζωή τους, εμάς μας περισσεύει.

Διαδικτυακό το μέλλον της δισκογραφίας;

Η δισκογραφία στην παρούσα της μορφή σιγά σιγά μας αδειάζει τη γωνιά ευτυχώς ή δυστυχώς. Θα δούμε πώς ακριβώς θα συνεχιστεί. Το διαδίκτυο φαίνεται να προσφέρει καλό έδαφος αλλά ποτέ δεν ξέρεις, οι άνθρωποι της μουσικής βιομηχανίας είναι ικανοί να το καταστρέψουν και αυτό.

Διαβάστε όλη τη συνέντευξη με ένα κλικ ΕΔΩ.



Advertisements

«Άπνοια» – Το ελληνικό σινεμά έχει «φωνή»

Το κοινό αλλά και η Ένωση Κριτικών τη βράβευσαν στο τελευταίο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ευρωπαϊκά και όχι μόνο φεστιβάλ τη συμπεριέλαβαν στο πρόγραμμα τους – η «Άπνοια» του Άρη Μπαφαλούκα, αποδεικνύει αυτό που από καιρό είχαμε ψυλλιαστεί και που μέσα στα δύο τελευταία χρόνια επιβεβαιώθηκε: το ελληνικό σινεμά έχει «φωνή» που μπορεί να ακουστεί,πέραν πάσης αμφιβολίας, και εκτός των στενών ελληνικών συνόρων.

Για το φιλμ, την έξοδο του στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας – αλλά και…όχι μόνο! – μιλήσαμε με τον art-director του φιλμ, Σταμάτη Δεληγιάννη – που μας δίνει τη δική του, εκ των έσω, ματιά στο χώρο. Διαβάστε τη συνέντευξη στον ιστότοπο της Youropia, με ένα κλικ ΕΔΩ.

To trailer της ταινίας: