«Damages»

Mερικές φορές σκέφτομαι πως είναι αδιανόητο το επίπεδο των τηλεοπτικών σειρών που συναντάμε σε μερικές χώρες.

Αυτό σκεφτόμουν και παρακολουθώντας το τελευταίο επεισόδιο του «Damages».

Είναι μια σειρά ιδιαίτερη. Από το πρώτο της λεπτό ήταν.

Πέντε season που προβλήθηκαν από δύο τηλεοπτικά κανάλια. Πέντε χρόνια γεμάτα δικαστικές υποθέσεις – κι ας είδαμε μόλις ελάχιστα πλάνα δικαστικής αίθουσας όλον αυτόν τον καιρό.

Τα φώτα εξ’ αρχής ήταν στραμμένα στο παρασκήνιο. Στις δολοπλοκίες. Σε πολύπλοκες ιστορίες που δεν αναλώθηκαν όμως σε πολύπλοκες απαντήσεις χάριν εντυπωσιασμού. Αντίθετα, τα σεναριακά ευρήματα ήταν εξαιρετικά ευφυή και ταυτόχρονα ενδεδυμένα με καθηλωτική απλότητα.

Δεν είναι όμως μόνο οι συγγραφείς της σειράς το μεγάλο της ατού. Από όποια πλευρά κι αν την εξετάσεις βρίθει πλεονεκτημάτων. Της σκηνοθεσίας συμπεριλαμβανομένης: πλάνα κινηματογραφικά και flashbacks που ενσωματώνονται ιδανικά με τη λοιπή πλοκή και αναδεικνύουν τις ανατροπές του κειμένου.

 Κι ακόμα περισσότερο του ερμηνευτικού μέρους.

Με την Glenn Close να ηγείται του καστ, δεν αναμένεις κάτι λιγότερο. Κι όμως. Είναι ακόμα καλύτερη απ’ όσο περιμένει κανείς. Η «Patty Hewes», ο ρόλος – πυρήνας της σειράς αλλά και από τους σημαντικότερους γυναικείους ρόλους της μικρής οθόνης,  δε θα μπορούσε να ενσαρκωθεί καλύτερα. Οι μεγάλες στιγμές της είναι πολλές με το τελευταίο επεισόδιο να λειτουργεί ως επιστέγασμα αυτών – σε τουλάχιστον δύο στιγμές του. Εξαίσια και η Rose Byrne που στέκεται επάξια και συμπληρώνει το πρωταγωνιστικό δίδυμο.

Ο συνδυασμός ερμηνειών και σεναρίου φέρνει το «Damages» πολύ ψηλά στη λίστα των τηλεοπτικών shows. Ανεπιφύλακτα πρόταση. 

Ή όπως πολύ εύστοχα το θέτει και μια κριτική στο IMDb: «Wow, this series deserves an 11 because 10 just does not give it justice. (…) Watch it and watch it again. TV this good is very rare.»

Και κάτι άλλο: θεωρώ εξαιρετικά δύσκολο να τελειώσεις μια σειρά τόσων ετών με μια εξέλιξη τουλάχιστον ικανοποιητική για την πλειονότητα του κοινού. Οι τίτλοι τέλους όμως εδώ πέφτουν με τρόπο εντυπωσιακό – η νοηματική σύνδεση με τον τίτλο της σειράς στα τελευταία λεπτά νομίζω πως δύναται να καλύψει και τον απαιτητικότερο θεατή της. Και ένα βήμα παραπέρα: η ηθική προέκταση της πλοκής, η καταμέτρηση των «απωλειών», η κατάληξη, τον υποβάλλει σε σκέψεις, το δίχως άλλο.

Μερικές φορές σκέφτομαι πως οι όροι «τηλεόραση» και «τηλεοπτικό προϊόν» έχουν συνδυαστεί συνειρμικά ως νοήματα με αρνητική χροιά. Κι ύστερα παρακολουθώ σειρές σαν το «Damages» και βεβαιώνομαι πως δε θα ‘πρεπε. Είναι απλώς θέμα επιλογής του τι θα παρακολουθήσει κανείς.

*Λεπτομέρειες για τα τι και πως της σειράς, φυσικά ΕΔΩ ή στην επίσημη ιστοσελίδα (ΕΔΩ).

**Kαι για όσους είναι φαν και έχουν απορίες για το τέλος, βρήκα άκρως διαφωτιστικό αυτό ΕΔΩ.

Advertisements

One thought on “«Damages»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s