Όταν η εκπαίδευση πάει ένα βήμα πιο πέρα

Σε τούτες τις μέρες τις περίεργες, που τα δυσάρεστα νέα έρχονται σωρηδόν και δε ξέρεις από πού να πιαστείς, ένα καλό νέο είναι σαν μια ανάσα. Όχι απ’ αυτές τις κοφτές, τις γεμάτες άγχος, αλλά μια ανάσα κανονική. Σα μια αχτίδα φωτός σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, που είναι εκεί για να σε πείσει ότι υπάρχει φως, ακόμα κι αν τη δεδομένη στιγμή δε το βλέπεις. Πόσο μάλλον στο περιβάλλον που ζούμε – ή ορθότερα  επιβιώνουμε, όπου τα περιθώρια δημιουργικότητας είναι σχεδόν ανύπαρκτα.

Δε θα σταματήσω ποτέ να πιστεύω ότι το Internet (και κυρίως ο Παγκόσμιος Ιστός) είναι μια εφεύρεση μαγική. Για πολλούς λόγους που συνοψίζονται κυρίως στο γεγονός ότι μπορείς από οπουδήποτε – πλέον κι από μια τόση δα συσκευούλα – να έχεις ένα παράθυρο στον κόσμο. Φυσικά, όπως κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις και τα μειονεκτήματα του είναι ουκ ολίγα: από την ανωνυμία και την άνευ όρων (και άνευ γνώσης) καταγραφή προσωπικών δεδομένων μέχρι την «ακούσια», εν πολλοίς, συγχώνευση ιδιωτικής και δημόσιας σφαίρας. Ούσα όμως τεχνοαισιόδοξη, παραβλέπω τις όποιες αρνητικές του διαστάσεις, που προσωπικά θεωρώ αντιμετωπίσιμες, και έρχομαι στα θετικά. Και κυρίως στο ένα νέο θετικό που πληροφορήθηκα πρόσφατα και είδα λίγο φως στο «σκοτεινό δωμάτιο» που λέγεται επαρχιακή πόλη εν καιρώ κρίσης, ανεργίας και περικοπών.

Εδώ και κάποιους μήνες, αμερικανικά, κατά κύριο λόγο, πανεπιστήμια, έχουν ξεκινήσει ένα πολύ σπουδαίο εγχείρημα, που φιλοδοξεί να πάει την τριτοβάθμια εκπαίδευση ένα βήμα πιο πέρα. Δηλαδή; Στοχεύουν στη άρση των όποιων ορίων στην προσβασιμότητα και επιχειρούν να δώσουν τη δυνατότητα σε κάθε ένα από μας να παρακολουθήσει μαθήματα που προσφέρονται στα τμήματα τους. Δε χρειάζονται πρότερες γνώσεις, δε χρειάζονται «ειδικά» εφόδια, δε χρειάζεται καμία οικονομική συνδρομή. Μοναδικό προαπαιτούμενο  είναι η όρεξη για μάθηση. Και μια καλή σύνδεση στο διαδίκτυο.

Επί του πρακτικού, τα μαθήματα διαρκούν κάποιες εβδομάδες και οι διαλέξεις είναι στην αγγλική. Η γνώση της γλώσσας θεωρείται μεν απαραίτητη, ωστόσο, όπως διαπίστωσα, πολλές έχουν υπότιτλους και μάλιστα σε πληθώρα γλωσσών, μεταξύ των οποίων και η δική μας. Το φάσμα των επιλογών πολύ μεγάλο: καλύπτει κάθε επιστημονικό τομέα και κάθε ενδιαφέρον. Ακόμη μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των συμμετεχόντων: χιλιάδες άνθρωποι, όλων των ηλικιών και από κάθε γωνιά του πλανήτη εγγράφονται καθημερινά. Το σημαντικότερο είναι πως μπορείς παρακολουθήσεις τις διαλέξεις που «ανεβαίνουν» σε εβδομαδιαία βάση σύμφωνα με το δικό σου χρονοδιάγραμμα. Υπάρχουν επίσης κάποια κριτήρια αξιολόγησης, για όσους επιθυμούν να βαθμολογηθούν και να πάρουν και την αντίστοιχη βεβαίωση παρακολούθησης – η οποία ωστόσο δίνεται από τον κάθε καθηγητή και όχι από το αντίστοιχο πανεπιστήμιο. Επίσης σημαντικό: μπορείς να εγγραφείς και να διαγραφείς από την εκάστοτε τάξη οποτεδήποτε θέλεις.

Στον ιστότοπο του Coursera.org που έχουν ξεκινήσει ήδη κάποια προγράμματα, συμμετέχουν 16 πανεπιστήμια, όπως το Stanford, το Michigan, το Penn και άλλα σπουδαία, ενώ τα προσφερόμενα μαθήματα φτάνουν τα 119! Το Edx.org, από την άλλη, που είχε ανακοινωθεί προ μηνών, ξεκινά τις παραδόσεις το Σεπτέμβρη και είναι μια συνεργασία των MIT, Harvard και Berkeley. Φαίνεται πως τα πανεπιστήμια στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού επενδύουν τα μέγιστα στις νέες αυτές πλατφόρμες, κάνοντας τη διαδικασία άκρως συμμετοχική.

Κι αν ο διαφαινόμενος ενθουσιασμός μου δε δικαιολογείται από τα παραπάνω, οφείλω να πω πως ενισχύεται και από προσωπική εμπειρία. Παρακολουθώντας, κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, μαθήματα στο Coursera, μόνο θετικές είναι οι εντυπώσεις που αποκόμισα, τόσο από τις διαλέξεις και το επίπεδο των μαθημάτων, όσο και από το οργανωτικό του θέματος. Σίγουρα, δεν μπορείς να γίνει ουδεμία σύγκριση με την επικρατούσα εκπαίδευση – δεν πρόκειται για ένα εγχείρημα που φιλοδοξεί να υποκαταστήσει τα όσα ισχύουν, αντιθέτως, λειτουργεί συμπληρωματικά. Και είναι ένα βήμα που έχει μπροστά του πεδίο εξέλιξης. Έτσι, αν είσαι υπέρμαχος του «σπουδάζω επειδή…» και όχι «σπουδάζω για να…», αξίζει να κλείσεις την τηλεόραση και να ρίξεις μια ματιά.

Άλλωστε, σε μια κοινωνία εικονική που διέπεται από την αρχή του «sharing», είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτος ο διαμοιρασμός της γνώσης. Όχι;

*To κείμενο αυτό πρωτό-δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο του maga.gr στις 24 Αυγούστου 2012.

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Όταν η εκπαίδευση πάει ένα βήμα πιο πέρα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s