«Μέσα στα απλά είν’ τα ωραία…»

Ένα βράδυ σε μια αυλή χωμένη κάπου στην πόλη με παρέα, γέλια και σπιτικά μοχίτο. Μεταμεσονύχτιες βόλτες με ποδήλατα. Καθημερινές βουτιές λίγο πριν το σούρουπο. Ένα άλλο βράδυ σε ένα μπαλκόνι που φυσάει, με κρασί και κουβέντες μέχρι το ξημέρωμα. Το καλοκαίρι αυτό φεύγει με χαμόγελο κι ας μην ήταν τόσο ξέγνοιαστο όσο άλλα καλοκαίρια, κι ας μην είχε πολυήμερες διακοπές κάπου…fancy.

Ίσως η κατάσταση μας (λέγε-με-κρίση) να ευνοεί το back to basics, αρκεί να προσαρμοστούμε. Ίσως πάλι και να επιβεβαιώνεται εκείνο το κλισέ που έγινε και στίχος – «μέσα στα απλά είν’ τα ωραία». Σημασία έχει πως μερικές φορές τα λίγα μας είναι πάρα πολλά. Και πολύ (μα πολύ!) θα μου άρεσε να μπορούσα(με) να τα εκτιμάμε περισσότερο. Όταν τα ζούμε, όχι όταν έρχονται τα χειρότερα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s