Σκόρπιες σκέψεις σαν ερωτήσεις…

Μπορείς απλώς να τις πεις σκόρπιες σκέψεις που έγιναν (ρητορικές) ερωτήσεις. Σαν ένα αποχαιρετισμό στο καλοκαίρι που έφυγε. Σαν ένα καλωσόρισμα στο φθινόπωρο που ήρθε.

  • Τι σκέφτεσαι όταν κοιτάς τη γραμμή του ορίζοντα;
  • Γέμισες ή άδειασες μπαταρίες;
  • Έζησες ή ήσουν για λίγο ακόμα εν αναμονή;
  • Νοσταλγείς το καλοκαίρι που πέρασε ή ανυπομονείς να χωθεί στο σεντούκι των αναμνήσεων;
  • Πόσες από τις φετινές εικόνες αξίζει να φυλάξεις ως αναμνήσεις;
  • Αποτύπωσες στο φιλμ της ζωής σου αρκετές φωτογραφίες ή μήπως τελικά ποτέ δεν είναι αρκετές;
  • Ανάμνηση ή νοσταλγία;
  • Είχες αυτούς που ήθελες δίπλα σου να αγναντεύετε παρέα το κύμα; Σου έλειπε κάποιος;
  • Πόσες αγκαλιές μοίρασες φέτος; Και πόσα φιλιά;
  • Ταξιδεύουν οι σκέψεις μας παρέα; Συμπέφτουν άραγε ποτέ;
  • Ταξιδεύουν οι ματιές μας συντροφιά; Κοιτάμε τα ίδια πράγματα;
  • Βλέπουμε τα ίδια πράγματα;
  • Με κοιτάς ποτέ όταν σε κοιτώ; Όταν δε σε κοιτώ;
  • Με βλέπεις που χαμογελάω όταν χαμογελάς;
  • Ποιες μυρωδιές κρατάς από το καλοκαίρι; Ποια τραγούδια;
  • Θα τα ακούς μόνος ή με παρέα στις χειμωνιάτικες βόλτες;
  • Επέστρεψες;
  • Επιστρέφουμε ποτέ τελείως ή ένα κομμάτι μας μένει πάντα «εκεί»;
  • Και τώρα τι;
  • Έκανες σχέδια ή μήπως τα σχέδια δίνουν ένα τόνο προβλεψιμότητας στο αύριο σου;
  • Προσπάθησες; Έχεις κουράγιο να προσπαθήσεις;
  • Θέλεις;
  • Αποσπάσαι ποτέ από τη ρουτίνα ή σε τραβά σα μαγνήτης;
  • Ξεχνάς ποτέ το στρες;
  • Κοιτώντας ξανά τις στιγμές της ξεγνοιασιάς σου, ορκίζεσαι πως ήσουν πραγματικά ξέγνοιαστος;
  • Περνάς τις μέρες σου όπως πραγματικά θέλεις;
  • Ανταμώνεις τα βλέμματα που προσδοκείς;
  • Τι σκέφτεσαι όταν κοιτάς τη γραμμή του ορίζοντα;
  • Τι σκέφτεσαι τώρα;
  • Ρώτησες όλα αυτά που ήθελες ή ρώτησες όλα αυτά που μπορούσες;

 

Διαβάζω σε δυο από τα βιβλία του φετινού καλοκαιριού μου…

«Τίποτα άλλο δεν υπάρχει σε αυτούς τους σκοτεινούς, άγραφους και φοβισμένους καιρούς. Μόνο χιλιόμετρα και φιλιά» (Σ.Τσιτσόπουλος, Flaneur)

«Θα ήθελα – τι κουτό, σπάταλα ευγενικό και παρηγορητικό – τόσες τσαλαπατημένες ευχές μέσα σε μία λέξη» (Αμ. Μιχαλοπούλου, Θα ήθελα)

 

Kaι για συνοδεία Nouvelle Vague, που πάντα κάπως ταιριάζουν.

 

*photo: Samothraki 2011.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s