Εμπορικότητα και Ποιότητα: Δρόμοι παράλληλοι ή μήπως όχι;

Προβληματίζομαι εντόνως τον τελευταίο καιρό σχετικά με την εμπορικότητα ως κριτήριο ποιότητας.  Οι υπέρμαχοι της εμπορικότητας διατείνονται πως ένα προϊόν «αφού έχει την έγκριση του κοινού γιατί να το απορρίπτουμε» ή «ποιος άλλος είναι ο στόχος πέραν της ευρείας αποδοχής;» . Η αντίθετη πλευρά δεν αποδέχεται ως κριτήριο ποιότητας το πόσο κάτι μπορεί «να πουλάει» και διατυπώνει κριτικές που κατατάσσουν οτιδήποτε εμπορικό ως απορριπτέο. Ο διαχωρισμός, τουλάχιστον στην Ελλάδα, αφορούσε μέχρι τώρα το τραγούδι. Η γνωστή διαμάχη μεταξύ «εντέχνων» και «εμπορικών» (παρά το γεγονός ότι οι «έντεχνοι» σημειώνουν χιλιάδες πωλήσεις και οι «εμπορικοί» μπορεί να παρουσιάζουν τραγούδια…» εντεχνότερα των εντέχνων»).  Παρατηρώ ωστόσο τον τελευταίο καιρό μια εξάπλωση του…»φαινομένου» και σε άλλα είδη τέχνης, καλή ώρα στο βιβλίο. Σε μια χώρα που αρέσκεται σε κατηγοριοποιήσεις και ταμπέλες …παντός είδους, δε μου προκαλεί εντύπωση κάτι τέτοιο.

Ορμώμενη από ένα κείμενο στην «Bookpress» για τη Λένα Μαντά (και συνέντευξη της ιδίας) αναρωτιέμαι ποιος ο λόγος της επίθεσης από κριτικούς. Η εμπορικότητα και οι χιλιάδες πωλήσεις των βιβλίων της;  Το ότι δεν κάνει «βαριά λογοτεχνία» είναι κάτι που το παραδέχεται και η ίδια. Συνεπώς γιατί να κρίνεται και να συγκρίνεται με πονήματα άλλου είδους αλλά να μην αξιολογείται με βάση τους στόχους που εξυπηρετεί; Πέραν της μόρφωσης και της εκπαιδευτικής ιδιότητας τους, τα βιβλία εξυπηρετούν και ψυχαγωγικούς σκοπούς – και αναμφισβήτητα η κ.Μαντά το επιτυγχάνει.  Αν στόχος της είναι να «ταξιδέψει το μυαλό» γιατί να μην της αναγνωρίζεται πως για χιλιάδες αναγνωστών, αυτό το καταφέρνει; Είναι προτιμότερο δηλαδή ο κόσμος να κλείνει τα βιβλία και ανοίγει την τηλεόραση; Στην Ελλάδα του 2010 που το αναγνωστικό κοινό ολοένα και μειώνεται, γιατί να μην χαιρόμαστε που το κόσμος συρρέει στα βιβλιοπωλεία;  Που αποκτά ξανά επαφή με το βιβλίο; Που ένας συγγραφέας καταφέρνει να πουλήσει περισσότερα από 700.000 αντίτυπα;

Δεν έχω απαντήσεις, σκέψεις διατυπώνω και προφανώς το εν λόγω κείμενο δεν αφορά την κ.Μαντά επί προσωπικού  αλλά στο φαινόμενο του να κρίνεται κάθετι εμπορικό ως μη ποιοτικό. Φυσικά δε διατείνομαι πως κάθε εμπορικό προϊόν είναι και ποιοτικό – κάθε άλλο! Απλά διαφωνώ με την αρχική προκατάληψη έναντι των ευπωλήτων.

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη με ένα κλικ ΕΔΩ

Advertisements

One thought on “Εμπορικότητα και Ποιότητα: Δρόμοι παράλληλοι ή μήπως όχι;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s