H Χάρις Αλεξίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (my opinion)

Μαγική, συγκλονιστική, υπέροχη. Σε αυτές τις τρεις λέξεις συνοψίζονταν οι κουβέντες το βράδυ της Παρασκευής, λίγο πριν τις δώδεκα, έξω από το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Άλλη μια παράσταση της Χάρις Αλεξίου είχε τελειώσει και το κοινό – κοινό κάθε ηλικίας – μαγεμένο, «χειροκροτούσε» ακόμα την εμφάνιση της. Όχι άδικα. Η Χάρις – η Χαρούλα όπως ζήτησε απλά να την αποκαλούμε – για ακόμα μια φορά παρέδωσε ρεσιτάλ ερμηνείας και φωνής. Για  6 παραστάσεις, που πήραν κατόπιν παράταση, βρέθηκε στη συμπρωτεύουσα – για 6 παραστάσεις το Μέγαρο ασφυκτιούσε από κόσμο, με τα εισιτήρια να έχουν προπωληθεί, κατά μεγάλο μέρος τους, καιρό πριν. Ενδεικτικό άλλωστε της επιτυχίας της είναι και οι 38.000 και πλέον που είδαν το «Η αγάπη θα σε βρει όπου και να ‘σαι» στο «Παλλάς» της Αθήνας. Σε μια συναυλία που διήρκεσε λίγο παραπάνω από 2 ώρες, η Χαρούλα ξεδίπλωσε το ρεπερτόριο της. Μέσα από μια μουσική αναδρομή που ξεκίνησε από τα χρόνια των μπουάτ και κατέληξε στο τελευταίο της δίσκο,είπε τραγούδια που έχουμε αγαπήσει, είπε τραγούδια νέα και κυρίως, είπε τραγούδια που δεν συνηθίζει. Από δίσκους παλιότερους, από στιγμές που μπορεί να ανήκουν στο παρελθόν, δεν έχουν ωστόσο χαθεί στη λήθη του χρόνου. Για την επιλογή του ρεπερτορίου, τα εύσημα ανήκουν στη Λίνα Νικολακοπούλου. Τα σκηνικά επιμελήθηκε ο Άγγελος Μεντής ενώ τη μουσική και τις ενορχηστρώσεις, ο Κώστας Παπαδούκας.

Προσωπικά δεν περίμενα κάτι λιγότερο. Έχοντας κατά νου, τις καλοκαιρινές συναυλίες της στο «Θέατρο Γης», δεν μπορούσα να περιμένω κάτι λιγότερο. Όσο για ξεχωριστές στιγμές (highlights); Αν και επαφίεται στα προσωπικά κριτήρια του καθενός, δε μπορώ να μην αναφερθώ στο «Πάτωμα» και στο ποιητικό «Μεγάλωσα». Σίγουρα μέσα σε δύο ώρες δεν μπορεί να καλυφθεί μια μουσική πορεία τόσων χρόνων, σίγουρα μένει κάποιο παράπονο για κάποιο τραγούδι που δε συμπεριελήφθη κατά την επιλογή και έχω την αίσθηση πως οι περισσότεροι, για να μην πω όλοι, θα μπορούσαν ακούραστα να παρακολουθούν τη Χαρούλα για δύο ώρες ακόμα! Όμως σε μια εποχή που η κρίση γίνεται καθημερινότητα και που το να τηρούνται προτεραιότητες εξόδων γίνεται επιτακτική ανάγκη, είναι όλο και πιο απαραίτητο να γίνονται παραστάσεις αξιόλογες, προσπάθειες που γίνεται αντιληπτό ότι έχει επενδυθεί χρόνος και μεράκι. Και αυτή η παράσταση, είναι σίγουρα ανάμεσα σε αυτές.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s