Oσκαρική βραδιά η χθεσινή, που σημαίνει ξενύχτι μέχρι πρωίας, σχολιασμός και gossip – εχμ, κοινωνικά σχόλια στο φουλ και πολύ πολύ σινεμά. Για 84η χρονιά, τα βραβεία του Θείου Όσκαρ πήγαν στους καλύτερους (ή μπορεί και όχι) της περσινής χρονιάς. Αρκετά αναμενόμενα τα αποτελέσματα - και φέτος επικράτησαν τα φαβορί. Ωστόσο, η βραδιά στο σύνολο της ήταν καλύτερη από την περσινή.
Από τις 2 παρά κάτι αρχίσαμε να χαζεύουμε τις εμφανίσεις στο Red Carpet, να σχολιάζουμε (πάντα με χαρακτηριστική ευγένεια – χεχε) και να δυσανασχετούμε με τις υπερβολικά πολλές διαφημίσεις (που όσο περνούσε η ώρα γινόταν όλο και πιο κουραστική η αναλογία 2 βραβεία – 5′ διαφημίσεις). Ελλείψει wifi, δεν γέμισα το timeline μου στο twitter με σχόλια, μόνον πανηγύρισα διακριτικά μετά το πέρας της απονομής το Όσκαρ για τον Α’ Γυναικείο (εννοείται).
Παρέα με καφεδάκι, 2-3 βίντεο με acceptance speeches, με μερικές φωτογραφίες ΕΔΩ και με μερικά πολύ ωραία άρθρα , σκέφτομαι τι μου έμεινε από τη χθεσινή απονομή – ή κατά το σύνηθες, όλα τα tweets που θα ‘θελα να κάνω μαζεμένα:
- Yπέροχος ο Billy Crystal. Εύστοχος, αστείος – συνέβαλλε τα μέγιστα στο να μην είναι η χθεσινή απονομή μια βαρετή απονομή. Απόλυτο highlight το εναρκτήριο videobombing.
Aυτό δηλαδή:
- “Τίποτα δεν μπορεί να μας κάνει να ξεχάσουμε την οικονομική κρίση όπως το να βλέπουμε πολυεκατομμυριούχους ν’ ανταλλάσσουν χρυσά αγαλματάκια!” (Billy Crystal speaking).
- Βέβαια δεν κατάλαβα γιατί συμπεριελήφθη ο Bieber στο εναρκτήριο video, αλλά who am I to judge?
- Tι; Δεν το είπα ακόμα; #monoagapi για τον Colin Firth.
- Ναι, και #monogelio για Will Ferrell & Zach Galifianakis.
- Επίσης, πολύ καλή η Emma Stone. Πολύ καλές οι McCarthy και Byrns και τα σφηνάκια που ήπιαν στην υγεία του Μr. Scorsese.
- Αλλά σοβαρά τώρα, δεν μπορώ να καταλάβω το χαμό με το “Βridesmaids”. Πολύ κακό για το τίποτα;
- Και μιας και αναφέρομαι στους απονομείς: Η διαχρονική απορία παραμένει: γιατί δεν προτείνουν στη Sandra Bullock να παρουσιάσει τα Oscars?
- (Διαβάζοντας σχόλια στο twitter, αντιλαμβάνομαι ότι πολλοί δε συμμερίζονται τη συμπάθεια μου στη Sandra but anyway…)
- Το απόσπασμα με το κινέζικα/ γερμανικά ήταν αστείο. Όχι;
- Στους νικητές τώρα, χάρηκα πολύ με Οctavia Spencer, με μοντάζ στο “The Girl with the Dragon Tattoo”, με Dujardian στον Α’ Ανδρικό, με Plummer στον Β’.
- Aναμενόμενα βραβεία μεν, αλλά καμία σημασία δεν έχει.
- Και ΦΥΣΙΚΑ καταχάρηκα με τον Α’ Γυναικείο. Meryl Streep στα καλύτερα της, πήρε επιτέλους το 3ο Όσκαρ. ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ. [happy dance]
- Βαρέθηκα να βλέπω την Gwyneth Paltrow σε φωτογραφίες και σχόλια. Μερικώς καλοντυμένη αλλά παραμένει not my favourite.
- Απόρησα που παρουσίασε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας ο Tom Cruise. Seriously, γιατί;
- Ωραία η κατανομή των βραβείων φέτος, αλλά κάποια βραβεία έπρεπε μάλλον να μπουν νωρίτερα.
- Δηλαδή, το ότι με το πρώτο φως της μέρας δινόταν τα μικρού μήκους (σε συνδυασμό με τις διαφημίσεις) κ.α. δε βοήθησε και πολύ. Χαμογέλασα όμως με το “The Fantastic Flying Books of Mr. Morris Lessmore”.
- Στα τεχνικά βραβεία soooo στάνταρ το Hugo, όσο και στα “μεγάλα” βραβεία το Artist.
- Στην κατηγορία “Best Dressed” μάλλον “κέρδισαν” οι Rooney Mara, Jessica Chastain, Viola Davis.
- Όχι τίποτα άλλο αλλά μετά βίας καλύφθηκε το κενό που άφησε πίσω της η απουσία της Tilda Swinton.
- Στην κατηγορία “Τι έβαλες κουκλίτσα μου” σίγουρα η Michelle Williams. Kαι η Penelope.
- Γιατί Penelope, γιατι;
- Καλοντυμένη και η Angelina Jolie. Αλλά. Αλλά βρε Angie. Δε σε ταίζει ο Brad?
- Δικαιότατο το Όσκαρ στο Iράν. Εξαιρετική ταινία το “A Separation”.
- Δικαιότατο και το ότι έχασε ο Clooney (μα είναι δυνατόν να φτάσει σε Oσκαρ τον Tom Hanks…?E, ποτέ!)
- Kαι μια απορία για το τέλος: Το Όσκαρ Τραγουδιού γιατί το δίνουν ακόμα;
Αυτά νομίζω. Και έτσι για το κλείσιμο, some acceptance speeches. Octavia Spencer (γιατί είναι true ρε παιδί μου!) και η καλύτερη στιγμή – για μένα – της χθεσινής βραδιάς: Meryl Streep με το τρίτο Όσκαρ ανά χείρας.
